Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 
 

kevser şekercioğlu akın

http://blog.milliyet.com.tr/kevser

15 Haziran '07

 
Kategori
Aile
Okunma Sayısı
616
 

Anneler de korkarlar

Anneler de korkarlar
 

Sana Minik Tırtıl, Küçük Yılan Yavrusu gibi tamamen sevgi içeren sıfatlarla hitap etmek istemiyorum bugün. Duygularımı tahlil ettiğimde kızgınlık, bezginlikle beraber derin bir kırılmışlık hissediyorum ve içimi acıtan sebebi de net olarak tarif edebilirim. Ama çok yorgunum. Artık insanların inandıklarını değiştirmenin boşa çaba olduğunu bilecek kadar da tecrübeli.

Sana hırka örerken her iki sırada bir yanıma gelip, kollarını kaldırıp örgünün boyunu ölçtürmen geliyor gözlerimin önüne, iki de bir “Bitti mi anne” diye sorman küçücük halinle, gözlerim sulanıyor. Bugün senin gözlerindeyse bitmeyen bir memnuniyetsizlik.

Sizleri korumak adına dünyayı karşısına alacak kadar güçlü olan ben senin karşında ne kadar da bitkinim. Hayata karşı direnmemin gerçek nedenleri olarak gördüm çocuklarımı. Sizin içindi o kadar mücadele, sizin içindi yaşama bu denli sarılmam ve vazgeçmemem. Ne yaparsanız yapın dualarım hep iyiliğiniz üzerine de bazen fazla ileri gittiğini düşünüp aynılarını yaşaman için ikinizden de birer model evlatlar diliyorum ikinize.

Zaman zaman bunun pişmanlığını yaşamam için çok uğraşsanızda bir gün bile keşke doğurmasaydım demedim. Olmazsa olmazımın annelik olması gerektiğine daha çocukken karar vermiştim üstelik de dört tane olsunlar diye çok dua etmiştim. İnsan yetiştirmenin zorluğunu bilmeme rağmen kişilikleriniz, yaşayacaklarınız, kararlarınız üzerinde etkim olmadığını biliyorum.

Anne olmanın ne demek olduğunu hangi sorumlulukları kapsadığını, anne olduktan sonra istemesen de vazgeçmenin imkansızlığını, ruhsal bunalıma girmeye müsaade etmediğini, ölmeye bile hakkın-maaşın-iznin-emeklilik süren olmadığını elbette biliyorum. Şıkıştığın her an sık sık söylediğin gibi “Ama sen annesin” diyerek yapmak zorunda olmadığım şeyleri yaptırmaya veya hakkın olmayanları almaya çalışırken benim de insan olduğumu unuttuğunu hatırlatmak isterim.

Anne olmak, çocukların tembellikleri-hataları-umursamazlıkları sonucu oluşacak durumlarda sürekli çocuklarının tarafını tutmak değildir. Hele onlara sınırsız imkanlar sunarak, sürekli bir yaygınlık ortamı yaratmak hiç değildir. Benim ne kadar insan olduğumu açıklamak gibi bir çabam olmadı hiçbir zaman. Bu konuda vicdanımla barışığım.

Okuyan, çalışan, emek sarf eden kendine yapar. Benim kimseden kendimle alakalı, yarın bana bakmak zorundalar- onların yanlarında yaşarım-yaşlılığımda yalnız kalmam gibi taleplerim, kimsenin hayatının başrolünü oynamak, kimsenin yakasına mandal olmak gibi bir hevesim de asla yok. Nerede bulunmam gerekirse yaşadığım sürece hep bulundum da artık bulunmak için hevesimin ölçüsünü müsait olduğun bir ara tartışabiliriz.

Ben anneyim ama korkuyorum kızım. Birçok yerde o kadar korkusuz durmam siz beni korkarken görüp de korkmayasınız diyeydi. Annelerde hayatın getirdikleri karşısında yetemeyebiliyorlar. Artık iki yetişkin insansınız bunu ben görüyorum da senin neden görmek istemediğini anlamıyorum. Sakın bana sıradan bahaneler sıralamaya kalkma olur mu?

Anneler ne kadar idareci olurlarsa olsunlar paraları yetemeyebiliyor, yetemedikleri noktalarda panikleyip, nefessiz kalabiliyorlar. Çalıştıkları yerlerde yaşadıkları sorunlar değil canlarını yakan, parayı amaç değil araç olarak görmelerine rağmen işsiz kalırlarsa muhtaç olmaktan korkuyorlar ama o kadar da önemli olmuyor bunlar. Anneler, çocukları için herkesle herşeyle başetmeye güç bulabilirler. Birtek doğurduklarıyla mücadele etmek zorunda kalırlarsa yenik düşürler.

Dışarıdan gelen darbeler içerdekiler kadar acıtmaz canlarını annelerin. Babanızı bana yaptıkları için değil size yapmadıkları için affetmedim hiçbir zaman. İçten diliyorum sizlerin çocuklarınızın babaları gönlünüzdeki gibi olup yetemediğiniz yerde yanınızda olurlar.

Annelerde çok kırıldıkları yerlerde çocuklar gibi küsüp kaçmak isteyebilirler ama hayat bu rolü bile onlara çok görüyor. Küserlerse veya kaçarlarsa çocukların canları çok yanar diye direnmeye çalışırlar.

Bunca yıl, onca sorun karşısında kaldıramayacağımı, yetemeyeceğimi görerek bir kere ölümü çok istedim ve düşündüm. Aynı gün okullarınızda sizi ziyarete geldim. Kararımdan, kendi canımdan vazgeçmekten korktuğum için değil sizden vazgeçemeyeceğim için geri döndüm.

Arabesk hikayelerden her zaman nefret ederim onun için hiçbir zaman acıların kadını rolünü oynamadım. Yetemediğim her şey, yaşadığım hergün bana güçlü olmam gerektiğini öğretti. Tek başıma olsam yaşadığım hayat bu kadar zor olmazdı ama bu kadar anlamlı olur muydu? Kesinlikle hayır. Siz olmasaydınız, evim, anahtarım için bu kadar çaba sarf etmezdim. Ben evimi size yuva yapabilmek için ayakta tuttum.

Lafın özü, kimse benim için çalışmıyor. Kimse benimle yaşadığı için bana lütufta da bulunmuyor. Annelikten vaz geçmiş değilim ama bu annelik dışında yüklenen yersiz yükleri-şımarıklıkları-zamane terbiyesizliklerini taşıyacağım anlamına gelmiyor. O yıkılmaz inadımı korkumdan değil sevgimden devreye sokmuyorum size karşı. Yoksa yaşadığım bütün resim kareleri bilinçle saklanıyor hafızamda.

Atışmak gibi olmasın ama ben artık sen kendini toparlamazsan gerçekten küsmek istiyorum Küçük Yılan ve de herşeyi bırakarak çook uzaklara kaçmak.

Sen istersen, ben o ilk başladığımız yağmurlu Ağustos sabahına yeniden dönerim Acıyla Gelen Minik Tırtıl.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

annem buyuk tırtıl kızdıgın zaman da buyuk yılanın olarak eskıden kucuk tırtılı neden dogurdun bız bıze yetıyoduk desem de sımdı anlıyorum benım ıcın dogurdugunu o benım ıcın hayattakı en onemlı varlık ıyı kı yapmıssın ben de o agustos a donmek onu gordugum ılk andakı o hıssı tekrar yasamak ve kardesımle tekrar oglen uykularına yatmak ısterdım ıyı kı varsın gızemım annemın bana verdıgı en guzel hediye

cerenımoo 
 19.06.2007 21:59
Cevap :
Ben sizin varlığınızla beslendim kızım ama bazen öyle yorgun hissediyorum ki inan Ümran Yengeme (Yattığı yerler nur içinde olsun) özeniyorum "Öldü de kurtuldu fani işlerden" diye. Düşün işte yorgunluğumun ölçüsünü. Yoksa dünyanın faniliği değil canımı acıtan. Hep biraz soğuk biraz mesafeli halim yalnız kaldığınızda ayaklarınız sağlam bassın diyeydi yere. Beni bu hayatta en çok terbiyesizlikler üzdü, başkalarınının ki affedilebilir de kendi terbiye etmeye çalıştıklarımın ki! Iıhh kabul görmüyor tarafımdan. Evet keşke çocukluk hayallerimdeki gibi 4 tane olsaydınız, ben anne olmaktan hiç gocunmadım Güzel Gözlüm. İkinizde bana Allahın verdiği hediyelersiniz  20.06.2007 9:58
 

anne değilim ama kendi annemi bilirim ya o yeter bana. boş yere dememişler ana gibi yar olmaz diye...

beenmaya 
 19.06.2007 20:58
Cevap :
Herşeye rağmen herkes anne olsun isterim canı gönülden ve dualar ederim anneliği her isteyen tatsın diye. Anne olunca daha güzel bakıyormuş gibi gelir gözler dünyaya ve anne olunca daha panter oluyoruz korumak adına. Evet ana gibi yar olmaz kesinlikle. Sevgiler yolluyorum sana  19.06.2007 21:14
 

Sevgili Kevser yazını girmiş olduğun tarihe baktım.Bende ogün neresyse seninyazıdıkalrınla birebir aynı bir yazı için oturmuş pc başına sonra alacağım tepkinin büyük olmasındn korkarak çıkmaıştım. Seni sestekliyorum. Anne demek hazır asker demek değildir.. Ben kendime böyle derimde.. Her an hazır asker... Anneyim ve korkuyorum ve çok yoruldum. Seni korksanda bilirim yuvan için hazır askersin..

Portakal Çiçeği ve FISILTI 
 18.06.2007 14:58
Cevap :
Sevgili arkadaşım, her ne kadar yorulsak da iyi olmadıkları gün ya da anlarda aklım hep onlarda. Onların sesi normale dönene kadar ne yediğim ekmeğin tadı var ne de içtiğim suyun. Anne olmanın keşke net ve keskin tarifi olsa ama biliyorum ki yok. Olmazsa olmaz, olmalarına rağmen bazen çok yoruluyorum hem anne hem de baba olmaya. Çok samimi bir arkadaşımın down sendromlu oğluyla yaşadıklarını hatırlayınca bizim anneliğimizle onun ve fazlasıyla uğraşan annelerin emeklerinin aynı tezgaha konulmayacağını görüyor ve üzülüyorum hissettiklerime. Ama insanız işte her halimizle, arada şikayet dolu mektuplar çıkabiliyor. Kucaklar dolusu sevgiler yolluyorum  18.06.2007 15:32
 

Oğlumu dünyaya getirdiğimde hastaneyi arayan çok eski bir arkadaşım " Hadi bakalım işin en kolay kısmını atlattın " demişti. Doğum acısı ve anne olma sevinciyle anlam verememiştim bu sözlere. Oğlum büyüdükçe anlıyorum Kevser'ciğim. Böyle bir şey işte annelik. Aslını ararsan" işin en kolay kısmı" diye bir şey de yok annelikte. Emek, sevgi, sabır bunlardan çok fazla olması gerek bir annede. Sevgiyle kal

Özlem Akaydın 
 16.06.2007 11:10
Cevap :
Söylediklerin ne kadar doğru Özlem'ciğim, kesinlikle durmadan sabır gerektiren bir ilişki biçimi ve inanılmaz güzel ama öyle anlar yaşıyorsun ki fazlasıyla hırpalanabiliyorsun. Annem, köperler bile ana olmasın derdi, gülerdik ne demek istediğini öyle net anlıyorum ki şimdi. Allah çocuklarımızın güzel ve sağlıklı günlerini görmek nasip etsin hepimize en büyük ödül bu annelere. Kucaklar dolusu sevgiler  16.06.2007 22:27
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 353
Toplam yorum
: 1576
Toplam mesaj
: 310
Ort. okunma sayısı
: 865
Kayıt tarihi
: 15.01.07
 
 

1965 Akçakoca doğumluyum. Evli ve dört kız annesiyim, küçük bir kızın  anneannesiyim. A.Ü. Halkla..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster