Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

15 Eylül '07

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
481
 

Babaannem'e...

Babaannem'e...
 

Yaklaşık bir saat kadar önce amcam aradı, telefonu açmakla açmamak arasında uzun süre gidip geldim, çünkü söyleyeceği şeyi biliyordum; 'babaannen bugün vefat etti' dedi ama gerisini getiremedi, sonra kuzenim aldı telefonu ben de konuşamadım uzun bir süre, kaç kez 'Beyza' dediğini hatırlamıyorum. Böyle bir durumda cevap vermek ne mümkün ağzımı açacak takatim bile kalmamıştı.

Fakat hepimizin başına gelecek, eceli paralelinde yaşayacak ve öleceğiz. Tamam bunu pekala kabul edebiliyorum, anlayabiliyorum, hatta insanların söylediklerine yorum bile yapabiliyorum fakat babaannemi bir daha göremeyecek, ulaşamayacak olmak beni çileden çıkarıyor, belki isyana kadar gidebiliyor bu durum. Ama isyan etmiyorum ben, özellikle bu konuda, ama bir türlü mantığıma sığmıyor. Üstünkörü anlayabiliyorum ama derine inince isyan bayraklarımı kaldırıyorum hemen. Öyle farklı bir duygu ki, ancak gerçekleşince anlayabiliyor insan.

Aslında böyle mübarek bir günde öldüğü için sevinmeliyim, Allah taksiratlarını affetsin.

O yüzden hüzünlüyüm bugün, o rüyama giren siyah hayvan buna delaletmiş meğer, bu yüzden içime sıkıntı girmiş uyanınca...

Bu gece yola çıkacağız, yarın toprağa verilecek; son yolculuğunda yanında olacağım.

Beni görür mü dersiniz?

Sağlıcakla.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

İnsanları ölümlerde bu kadar etkileyen önemli noktalardan biri de ölen yakınımızla bir şeylerin eksik kaldığını düşünmektir. Keşke daha çok söyleseydim onu sevdiğimi, gibi cümleler kurarız. Mearı başında bu duygu ayyuka çıkar. feryat ederek ağlarız. Çünkü babamıza bir defa sarılamadan ölmüştür. Onun dudaklarından bir defa bile duymamışızdır bizi sevdiğini söylediğini. Bunlar çok yaralar. Yakınlarımız hayattayken doyasıya yaşayalım onlarla bir şeyler eksik kalmasın. Sağlıcakla kalın.

cetuşa 
 17.06.2008 8:33
Cevap :
İçten cümleleriniz için teşekkürler. Sevgilerimle.  17.06.2008 17:01
 

Acınızı üzüntünüzü paylaşıyorum Beyza arkadaşım,Allahın rahmetini görsün,mekanı cennet olsun,nur içinde yatsın,bende annemi babamı kaybettiğimde aynı acıyı yaşadım, Allah sizlere uzun ömür versin kendinize iyi bakın, saygı ve sevgilerimle.

Ömer SÜMER 
 14.05.2008 23:26
Cevap :
Ömer Bey çok naziksiniz, sağolun. Sizin de başınız sağolsun. Hayat her an hesaplamadığımız birşeyler çıkarabilir karşımıza, bu nedenle hazırlıklı olmalıyız. Sevgi ve saygılarımla.  16.05.2008 9:28
 

sizi anlıyorum insanlar sevdiklerini kaybettikleri zaman buna inanmazlar bende inanmamıstım babaanem öldüğünde babaannem ben 1. sınıfa başladığım ilk gün ölmüştü ve ben şuan 8. sınıftayım zaman su gibi akıp geçiyor ama acı dinmiyor allah geride kalanlara uzun ömür versin başınız sağolsun

beyza kılınç 
 09.11.2007 18:23
Cevap :
Canım benim çok teşekkür ederim. İnşallah senin babaannen de nur içinde yatar. Sevgilerimle.  09.11.2007 20:53
 

Çok üzüldüm Beyza. Dilerim son acınız olur. Pamuk ninene rahat ve huzur dolu bir istirahat diliyorum. Başınız sağolsun.

K. Bülent Hendek 
 26.09.2007 23:29
Cevap :
Teşekkür ederim Bülent Beycim, çok sağolun. İnşallah, ama ölmek de doğmak kadar doğal, gerçeklerden kaçamayız. Sağlıcakla kalın, görüşmek üzere.  27.09.2007 11:10
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 20
Toplam yorum
: 67
Toplam mesaj
: 23
Ort. okunma sayısı
: 1962
Kayıt tarihi
: 07.02.07
 
 

a ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster