- Kategori
- Fotoğraf
Kedinin gözlerindeki merak

“Kediyi merak öldürür” derler. Bugün öğle saatinde bir kedi 6 dakika süren hareketsiz bir fotoğraf maceramın hem konusu hem de modeli oldu. Kedi ürkek adımlarla geldi, kaçıp gidecek derken durdu, geri döndü ve bir noktaya bakmaya başladı. O baktı, ben fotoğraflarını çektim. Kimi zaman gözünü kapattı, açınca yine aynı noktaya baktı. Kafasını çevirdi, gidecek sandım, gitmedi ve aynı noktaya baktı. Yerimden kımıldayamadım, başımı çevirip böyle merakla gözünü diktiği yere bakarsam, korkup gider diye çekindim. Ben kımıldamadım ama o yürümeye başladı, merakla baktığı yere doğru gitti. Artık bakabilirdim, dikkatle inceledim ama bulamadım değişik olup kedide merak uyandıran yeri.
Herşeyi görmek için kocaman açtığı gözleri ve herşeyi duymak için diktiği kulakları ile karşımda duran kedinin kuyruğu yoktu. Bir kedi için kuyruksuz olmak çok zordur. Kediler ve köpekler duygularını kuyruklarının salınımlarına yansıtırlar. Kedilerin duygularını kuyruklarına yansıtması köpeklerinki kadar gösterişli değildir. Kedilerin kuyrukları, buz üzerinde danseder gibi, patlamayan dalgaların üzerindeki sörf gibi, kuğunun suda süzülüşü gibi salınırlar.
Kuyruksuz bir kedinin duygularını gözleriyle, kulaklarıyla ifade etmekten başka çaresi yoktur. Kuyruksuz kedinin gözlerindeki anlamın büyüklüğü bu çaresizliktendir. Bugün karşılaştığım, kuyruksuz, gözleri çok güzel bakan, kulaklarına anlam verebilen çok güzel bir kediydi.