Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

01 Ağustos '08

 
Kategori
Doğal Hayat / Çevre
Okunma Sayısı
8151
 

Bülbül Yuvası

Bülbül Yuvası
 

Objektifimin gördüğü


Bülbül yuvası denince aklınıza ne gelir?

Herhalde pek çoğunuzun aklına gelen bir tatlı çeşidi olduğudur.
Şöyle sarmalanmış haliyle ister fıstıklı, fındıklı ister cevizli nar gibi kızarmış, ağza tad boğaza feryat misali o meşhur tatlı.

Ama ben bu tatlıdan bahsetmeyeceğim size…
Gerçek bülbül yuvasını anlatacağım. Zira pek çoğumuz doğadan uzaklaştıkça neleri kaçırdığımızı önce anlayamıyoruz.

Yaşlar ilerledikçe, gerek şehir hayatı, gerekse iş, yaşam koşulları, çoluk çocuk büyütme telaşı, geçim derdi, seçim derdi derken , isteğimiz dışında olan - olmayan her tür stresten bunalmaya başladığımızda doğaya dönme arzusu duyuyoruz.

Rahmetli anneannem “Bir ayağımız çukura girince, toprağa özlem başlar” derdi. Haklıymış.
İnsan bunu yüzlerce kere duysa bile ancak yaşayarak öğreniyor.

Sözü uzatmayalım…
Bendeniz çocukluğumda doğa ile iç içe büyümüş olsam da hayatımda bir kez bile olsun bülbül yuvasını yakından görmemiştim. Ağaçlardaki kuş yuvaları içinde farklı olanın bülbül yuvası olduğunu yine hakkın rahmetine kavuşan dedemden öğrenmiştim ama dediğim gibi yakından görmemiştim.
Zira kuşlar yuvalarını her zaman yavruları emniyette olacak yükseklikte yaparlar.

Eşimin dedesinden kalan meyve bahçesinde zamanında çeşit çeşit ağaç varmış. Zaman içinde gerek bakımsızlıktan gerekse iklim değişikliklerinden olacak pek çoğu yitip gitmiş.
Şimdilere kalabilenlerse arazinin kıyıcığında ince ince akan derenin kenarındaki kavaklar, söğütler, yaşlı bir ceviz ve böğürtlenlerle hemhal olmuş mürdüm erikleri…

Eşim uzun zamandır gitmemişti o bahçeye…
Yurtdışından gelen kardeşi ile hatıralarını tazelemeye gittiler geçenlerde…
Dönüşte eşimin elinde bir kavak dalı vardı…
Bana "bu nedir biliyor musun" diye sorunca hiç tereddüt etmeden "bülbül yuvası" dedim.

Çocukluğuma döndüm bir anda, hem de heyecanlandım. Zira eskiden dedemin parmağı ile işaret ederek, “Bak şu dalın ağacındaki beyaz şeye işte o bülbül yuvası” dediğini duyar gibi olmuştum.
İlk defa bu kadar yakın olduğum , dokunduğum o yuva beni bir anda çocukluğuma götürüvermişti.

Bülbülün güle yanıklığını, o güzelim nağmelerini hepimiz biliriz. Ama eminim minicik bir kuşun ne kadar sabırlı olduğunu ancak bir bülbül yuvasına dokunduğumuzda anlayabiliriz.

O küçücük bedeni ile kim bilir kaç bin kez tarlalara uçuyor ve koyunların yünlerinin takılmış olduğu dikenlere pike yapıp, minicik gagasıyla o yünleri kopararak kavak ağacına doğru uçuyor.
Yünü usta bir dokumacı gibi öre öre yuvasını yapıyor. Bu yuva öyle sepet gibi bir yuva da değil üstelik.
Diğer kuşlar gagalarıyla en uygun çalı, çırpıları toplayarak yuvalarını sepet gibi örerler.Leylek yuvalarının miniklerini ağaçlarda görmüşsünüzdür. Kırlangıçlar ise ağızlarındaki özel tükürükle karıştırdıkları toprakla, çamurdan çok sağlam yuvalar yaparlar. Serçeler saçaklardaki deliklere taşıdıkları çöplerle emniyetli bir yerde yuvalanırlar.
Ama bülbül biraz da insan midesinin şekline benzeyen yuva yapıyor öre öre.
Belki tam anlatamam diye bir de resmini koyuyorum ki daha iyi anlaşılsın bülbülün çektiği çile.

Yumurtalarını koyduğu bu emniyetli torbada yumurtalar yünün verdiği sıcaklıkta emniyetle dururken çileli bülbül aşık olduğu güle besteler sunabiliyor belki de…
Yavrular yumurtadan çıktıklarındaysa yuvanın örülüş biçiminden dolayı aşağı düşme riski ise tamamen ortadan kalkmış.

İşin özü bizim yanık sesli bülbülümüz aynı zamanda iyi bir mühendis, akıllı bir mimar, şefkatli bir anne, uzman bir güvenlikçi olduğunu da ispat ediyor bizlere.

Ah bu mükemmelliğe Mevlâm neylerse güzel eyliyor demekten başka ne denilebilir ki…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Benim de böyle. Her halde herkes den biri olamadığım için. İşte "bülbül" deyince ilk aklıma gelen... Beni kıskandıran dizeler... öyleki anlamını sözlerin şiirsel uyumundan daha değerli bulurum. "Hafızın kabri olan bahçede bir gül varmış. Yeniden her gün açarmış kanayan rengiyle Gece bülbül ağaran vakte kadar ağlarmış. Eski Şirazı hayal ettiren ahengiyle." Güzeldi. Teşekkürler.

Ahmets 
 06.08.2008 20:03
Cevap :
Mektup adresinizi bilseydim size bülbüllü bir şiirimi içeren slayt gönderebilirdim. Böylece bakış açılarımızın farklı olmadıgı ortaya çıkardı. Buradaki yazının amacı biraz da doğadan kopuk yetişen bir nesile bülbülün sabrını aktarabilmek... Yorumunuza teşekkürler. Saygılarımla  06.08.2008 23:15
 

Gül ile bülbül üzerine okumak gerektiğini hatırlatan hoş bir yazıydı... Ve çile tabi.. Teşekkürler öğretmenim...

Mehmet Arda 
 02.08.2008 15:53
Cevap :
Ben teşekkür ederim... bir hediyem var size mektup kutunuza bakın lütfen... Saygılar  02.08.2008 17:10
 

İyi ki resmini koymuşsun yoksa asla hayal edemezdim. Ve görünce soğukta üşüyen biri olarak, benden iyi bir bülbül yavrusu olurdu:) diye düşündüm. Sevgiler kucak dolusu, bülbül sesinden yansıyan mavilerle.

derinmavi.. 
 02.08.2008 15:16
Cevap :
Ah benim mavili bülbül yavrusu arkadaşım..Senin için öyle sıcacık ki değil üşümek cihanı ısıtırsın sen.. Benden de sana kucak dolusu sevgiler.Oğluşuna da tabi...  02.08.2008 17:12
 

..ancak sabahın seherinde zikirlerini dinleme fırsatım çok oldu..Kırlangıç yuvası var odamın panjurunda..Kendi salgısı ile bilye gibi yuvarladığı çamurlardan muhteşem bir dizayn ile inşa edilmiş. Anne kırlangıçla baba kırlangıcın insanları kıskandıracak dayanışması, yavrularını büyütürken..Sonra ilk uçuşları, anne babanın gözetiminde ve desteği ile..Ne muhteşem bir manzara ve ne kadar düşündürücü! Tabiatı izleme fırsatı bulduğumuzsa O'nun eşsiz varlığını hisseden gönüllerden ve kurduğu muhteşem ahengi gören gözlerden olabilme dualarıyla..Teşekkürler bu güzel yazı için...

Güller_Açarken 
 02.08.2008 10:47
Cevap :
Sevgili Güller Açarken, Baktığında gören göze selam olsun. Evet..Kırlangıçlar konusunda haklısınız..ben de onların bir başka özelliğini yazayım...Kırlangıçlar asla yuvalarının içine pislemezler.Yuvalarının içi hep tertemizdir. Devamlı gittiğimiz bir lokantanın saçağına yuva yaptılar .Masalar da mecburen o saçakların altında ama ne yuvaya girerken ne çıkarken bir çöp düşmez masalara ve asla pislemezler.Çıkıp lokantanın uzağında tuvaletlerini yapıp yuvaya tertemiz dönüyorlar ve her göreni hayrete düşürüyorlar. Düzeni koyanın muhteşemliğidir bu...Teşekkürler yorum için...Bakınca her daim görebilmek umuduyla...  02.08.2008 12:21
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 79
Toplam yorum
: 180
Toplam mesaj
: 65
Ort. okunma sayısı
: 1935
Kayıt tarihi
: 17.07.06
 
 

Salyangozları bilirsiniz... Onları görmeseniz bile geçtikleri yerde bıraktıkları izlerden anlarsı..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster