Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

08 Haziran '08

 
Kategori
Haftasonu
Okunma Sayısı
1232
 

Büyüdüm anne

Büyüdüm anne
 

<ı>‘ O nasıl söz oğluumm, zaten deveden kuş mu olurmuş. Evi satarız tavuk alırız. Hem onlara hiç bişicik olmaz ‘

Keyfime keyif katan bir reklam. Annenin oğluna, ‘ oğluuummm ‘ demesi beni bitiriyor. O kadar yürekten, o kadar inanarak söylüyor ki o anda reklam izlediğimi unutuyorum.

Bir başka reklamda, ‘ özledim, koştum geldim ‘ sözü üzerine annenin, ‘ niye koştun oğlum, otobüse binseydin ‘ demesi de bir o kadar sevimli.

Yurtdışına çıkmak isteyip de bunu annesine yemekte söyleyen gencin , ‘ anne ben Amerika ’ya gitcem ‘ demesi üzerine annenin, ‘ oğlum önce yemeğini ye! ‘ diyerek kendi ilgisinin sadece çocuğunu karnının doymasında olmasına ve konuyu yemeğe getirmesine şapka çıkarıyorum..

Tipik anne özellikleri. Hangi yaşta olursa olsun evladını hep koruma çabası. O mutlu olursa mutlu, o üzgün olursa üzgün.

Her anne böyle midir yoksa yurdum annesine has özellikler midir hissedilen?

Her anne çocuğunu sever elbette ama her ülkenin bir rengi olduğu gibi ülkemiz annelerinin de kendine özgü bir rengi var.

Birçok ülkede bebekler ağladıkları halde kucağa alınmazken bizde durum farklıdır. Ağlayan bir bebeği öylece odasında bırakmak içimize sinmez, kıyamayız o minicik yaratığın ağlamasına.

Hele de gelin-kayınvalide birlikte yaşayacaksınız da, bebek ağlayacak ve anne bebeğini kucağına almayacak! Böyle yazarken ben bile geline kızdım şimdi. Eski köye yeni adet. Neymiş efendim bebek kucağa alışmayacakmış. Sonra hep kucak istermiş.

Bu fikirlerin öncülüğünü yapan ülkeler bizim bugün uygulamaya çalıştığımız düşünceleri bir asır önce uygulamışlar ve yararından çok zararını görerek yeni fikirler geliştirmişler ki bugün uygulamaya çalıştıkları fikirler bizim zaten kültürümüzü oluşturan şeyler.

Anne bebeğini kucağına alacak ki minicik bebeğinin kokusunu alacak, bebek de annesinin kokusunu alacak ve o minicik yüreği kendini güvende hissedecek.

Sonra o minicik bebekler büyüyor ve hanımefendilere beyefendilere dönüşüyorlar. Ne kadar büyürlerse büyüsünler yaşadıkları sürece anne babalarının çocukları olarak kalıyorlar.

Yazarken hatırladım. Haftasonu sizleri hüzünlendirmeyi istemezdim ama aklıma geldi işte. Yapacak başka birşey yok, bunu yazmalıyım. Hayatın gerçeklerini yok sayamayız.

Bir blogda okumuştum. Arkadaşımız annesini kaybettiğini yazmış ve ‘ seni kaybettikten sonra artık kendimi çocuk hissetmiyorum. Büyüdüm anne...’ demiş.

Hiç büyümemeniz dileğimle

:) Hoş kalın.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

edebiyatım, kültürüm anne dolu! Anadolu!

murat ertaş 
 10.06.2008 9:46
Cevap :
:) Sayın yazarım sefalar getirdin. İşte o yüzden kendi kültürümüzü bir kenara atıp yabancı kültürleri başımıza taç yapmaya çalışmanın bir mantığı yok. :) Sevgiler, kendine iyi bak.  10.06.2008 10:41
 

Kendimizce ne kadar büyüdük desek te annelere hep çocuk kalıyoruz nedense,büyüdüğümüz hiçbir zaman kabul edilmiyor,galiba böylesi daha güzel...Hiç büyümemek dileğiyle...

mavi yelken (ESEN ÖZDUR) 
 09.06.2008 23:07
Cevap :
:) Sayın yazarım sefalar getirdin. Hakkımdaki zarif düşüncen içn teşekkür ediyorum. Biz büyüsek de içimizdeki çocuk hiç büyümesin. Öpüyorum, sevgiler.  10.06.2008 12:59
 

Çok güzel bir anlatım... Hiç büyümeyelim bence de.

Osman Genç 
 09.06.2008 12:04
Cevap :
:) Sayın yazarım sefalar getirdin. Hep çocuk kalalım evet. Sevgiler, kendine iyi bak.  09.06.2008 12:59
 

annelerin yeri asla dolmaz.doldurulamaz ! arkadaşım sevgilerimi buketler eşliğinde takdim ediyorum....

Sokrates 
 09.06.2008 11:56
Cevap :
:) Sayın yazarım sefalar getirdin. Annelerin yeri dolmaz, dolsaydı Anne olmazdı haklısın. Sevgiler, kendine iyi bak.  09.06.2008 13:00
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 1930
Toplam yorum
: 7351
Toplam mesaj
: 429
Ort. okunma sayısı
: 642
Kayıt tarihi
: 11.11.06
 
 

  Hayatı ciddiye almam, emeği çok ciddiye alırım. Dünyanın en vazgeçilmez üçlüsü; çocuklar, çiçek..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster