Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

27 Mart '08

 
Kategori
Çocuk Psikolojisi
Okunma Sayısı
474
 

Çocuk dünyası

Bedenlerinin ufaklığına, parmaklarının minikliğine rağmen öylesine kocaman ki dünyaları...
Her çocuk ayrı bir kitap sanki. Evet; okunacak onlarca sayfası olan bir kitap. Önsözü, genellikle anne baba tarafından yazılır. Fihristi, hiç bir zaman düzenlenemez, çünkü hangi zaman ve mekanda hangi konuyla nasıl karşılaşılır bilinmez!...

Zifiri karanlıklarımızda, bir çocuğun gözlerinden yayılan ışık, yolumuzu aydınlatıverir de, hiç farkında olmayız. Biz büyükler, kurnazca menfaat çatışmalarımızı sürdürürken, onlar aramızda fark edilmeye çalışırlar...

Yer yüzündeki eşitlik ilkesini en güzel onlar uygularlar. Arkadaşlarının arasında zengin fakir ayrımı yoktur. Sınıf farkını da asla onlar yaratmazlar. Evet, bazen onların da sınıfları vardır. Ama onlar, sadece kreşlerin elma armut çilek, lale karanfil papatya gibi belirtilmiş sınıflarına ayrılırlar... Hiç çıkar hesapları da yoktur, bu yüzden onların en büyük serveti, yüreklerinde hissettikleri sevgi duygusudur. Ve bir çocuğun sevgisini, çoğu zaman yüreğimizdeki sevgiyi sunarak kazanabiliriz...

Düşüncelerini asla çerçeve içine alamadığımız dünyaları vardır. Ve öyle masum ifade ederler ki düşündüklerini; hoşlanmadığımız gerçekleri acı bir tokat gibi değil de, bahar yağmurunun damlacıkları gibi vuruverirler yüzümüze...

Çok zorunlu hallerde söylediğimiz yalanı öylesine güzel yakalayıp hatırlatırlar ki, “ o beyaz bir yalandı!...” demek zorunda kalıveririz. Ve böylelikle yalan dağarcığımıza beyaz renk ilave edilmiş olur...

Kopardıkları çiçeğin ölüp bittiğini kabul edemezler; onlar için çiçek uykuya dalmıştır solup gittiği zaman...Ayağı taşa takılıp düştüğünde, taşa kızamaz ki, yalnızca korkar çocuklar...

Silahlara en kolay hedeftir; hatta gülümseyen hedeftir çoğunlukla çocuklar...Parmaklarını oyuncak edip oynayan, karnı tok olsa da; sevgiye hiç ama hiç doymayan çocuklar...

Sevgiye aç...Barışa uzak...Ayakları çıplak...Ama inadına, gözleri umut dolu , dudakları gülümseyen çocuklar...Dünyamızın esas sahipleri sizlersiniz...

Ve bir alıntıyla noktalamak istiyorum cümlelerimi “ hiç bir gayri menkulün değeri, bir çocuğun yaşamıyla ölçülemez!...”

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Aslında mekanda hata yok Sevgili Adaşım... Adaşım diyorum çünkü tam adım Ümit Emel Pusat.Blogda soyadım gibi algılanıyor sanırım Emel adım.:)Annem hala bana Emel diye seslenir...Ve çocuklar....Yazı konusu da çocuklar olduğuna göre ,tam yerindeyim.Her ne kadar o çocuklar bir şeylerin mahrumiyeti içinde olsalar da bizim çocuklarımız........ Muhabbetle......

Ümit Emel Pusat 
 24.11.2008 13:22
Cevap :
Çok özür dilerim Sayın Adaşım:(...Benden kaynaklanan bir yanlış anlama olayı... Hoş görünüz ve inceliğiniz için teşekkür eder; sağlık ve sevgiyle kalmanızı dilerim. Emel  25.11.2008 0:49
 

Sevgili Adaşım Çocuğu tanımlayacak en güzel sözlerden ve manzumelerden biridir bu masal aslında....... Yaşanan ve yaşanamayan tüm çocukluklara........ Muhabbetle......

Ümit Emel Pusat 
 23.11.2008 20:43
Cevap :
Sayın Ümit Emel; Galiba küçük bir karışıklığa sebep oldum!... Yorumunuz bir başka blog için galiba. Saygılarımla.  24.11.2008 0:33
 

Onlarla oynarken (yaşarken) bir başka ben olurum ve en çok sevdiğin ben de odur! Saygılarımla...

Şahin Yamaner 
 27.03.2008 13:56
Cevap :
Paylaşımınız için teşekkür ederim. Sağlık ve sevgiyle kalınız.  29.03.2008 14:33
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 161
Toplam yorum
: 91
Toplam mesaj
: 25
Ort. okunma sayısı
: 709
Kayıt tarihi
: 26.01.08
 
 

1955 yılının, aydınlık Nisan sabahlarından birinde; 22 Nisan sabahı duyulmuş ilk avazlarım… Üsküdar ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster