Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

07 Mart '10

 
Kategori
Blog
Okunma Sayısı
860
 

Çok ayıpsın Kiremitçi!

Çok ayıpsın Kiremitçi!
 

Tuna Kiremitçi, İclâl Aydın'la evli olduğu yıllarda.


Söze nereden başlayacağımı bilemiyorum. Galiba üç yıl oldu. Tuna Kiremitçi’den hala daha bir haber bekliyorum. Hani şu on parmağında on hüner olan yazar, şair, sinemacı, felsefeci, romancı ve müzisyen. Şimdi de Vatanın arka kapak köşe yazarı olan Tuna Kiremitçi.

Kendisine gıpta etmiştik. Beğendiğimiz, sevdiğimiz İclâl Aydın’la da evlenince, popülerliği daha da artmıştı. Ayrılınca da üzülmüştük, İclâl Hanım hesabına. Her ikisini, şahsen tanımayız. da.

Nasıl başlasam, ne desem diye epey düşündüm. Yazsam mı, yazmasam mı, diye de. Ha bu gün, ha yarın diye diye tam 3 yıl geçti aradan. Yazarlık, "ucuz'luk işi değildir." Meselâ biz. Üç yıl önce MB'ğa kapılandık yazar olalım diye. Olabildik mi? Hayır! Olamadık. Neden? Yazarlık ulvi bir iş. Kırk fırın ekmek yiyeceksin. Yetmeyecek! Daha da yeni yeni fırınlar arayacaksın. Ama biz sevgili Tuna'yı, yazar belledik. Önünde şapka çıkardık. Üstelik de çok yönlü bir yazardı. Onca ödülleri vardı. Yazarlık ve vecibeleri, destansıdır. Ulaşmak vakit işidir. Malzemesi de, "kalem, kâğıt ve kafa". Amma, o iş başkadır.

Kısaca anlatayım. Günlerden bir gün kendisinden bir e-Posta aldım. Milliyet Internetteki yazılarımın ismini vererek üç adet hikâyemi çok beğendiğini, yayınlamak üzere alacağını ve iznimi istiyordu. Hazırlayacağı kitaba koyup, satışından da kimsesiz ve yardıma muhtaç ailelere katkı sağlanacakmış. Seve seve okey demiştim.

Bir ay sonra aynı Tuna Kiremitçi, hikâyelerimi, “Özgeçmişimi” de istedi. Yazıları, Milliyet Internetten kopyalayamadığını düşündüm. Kitabın hazırlanmakta olduğunu yazdı. Yazılarımın, Vatan Gazetesinde de, editörü ikna edebilirse, yayınlanacağını bildirdi. Hımmm. Demek ki işler ciddiydi.

Aradan geçti tam üç yıl. Kiremitçiden ses yok, o gün bu gün. İnsan merak ediyor. Bir yazar, halkın önünde “cek-cak” yapıyorsa, onun değerini vermelidir. Veremiyor, bir mania çıkmışsa, hazırladığı hayırlı konu, çamura battıysa, sebebini, tutar köşesinde yayınlar. Adresim de belli. İnsan, bir bakıma, “kusura bakma arkadaş” der.

Ne o, ne bu, Sevgili Kiremitçi’den “ tıs” yok. Bir yazar, bir başarılı adam, böyle zikzaklar neden çizer? Aldığı o üç yazımın akibeti nedir? Başka ellere mi geçti? Vaz mı geçti? Yayımlandı da haberimiz mi yok kitapta? Yahut o kitaptan edinmek için açık adres yayınlayamaz mıydı? Ki, tekrar katkımız olsundu. Madem hayır işiydi, bu kadarcık katkıda da bulunup, köşesinde bunları belirtemez miydi?

Bunları niye taşıdım Blog sütunlarına. Bazı meseleler vardır, kamu hukuku yaratır, acıtan, yakan yerleri vardır, onları düze çıkarmak gereklidir. Paylaşmak gereklidir ki, bir diğerine ders olsun diyedir. Böyle şeyler, iyi takip edilir demeğe getirmektir. Tıpkı benim yaptığım gibi. Tam üç yıldır hayır için yapılacak kitabın akibetinden habersizim.

Evet. Bazı meseleler, işte böyle blog sütunlarına da taşınabilir. Orta yerde, benim yazılardan evvel, MB. İsmi kullanılarak alınan yazılarım mevzubahistir. Ortada bir yamukluk varsa, bunun düzeltilmesi gereklidir.

Kendisinden, hiçbir surette haber alamıyorum. Telefon ediyorum gazetesine “ Onun bizde odası yok, dışardan yazı yollar” deniyor. Yazar kadrosundan olduğu için, telefonunu istiyorum “ Bilmiyoruz” deniyor. Gazetesindeki e-mail adreslerine yazıyorum, adres geri dönüyor. Google’dan araştırıyorum, karşıma GS. Lisesindeki yatılı kimlik kartı çıkıyor. İngilizcesini tıklatın deyip de tıklattığımızda, yine aynı yatılı kart çıkıyor ekrana.

Telefon açarsın bulamazsın. Mektup yazarsın, cevapsız kalırsın. Internetlerde sır’sın, bulunamazsın. İnsan iki satır lâf eder diyorum. “Maalesef vaat ettiğimiz kitap projesi battı!” dersin, olur biter. Oda yok, bu da yok! Ama, Tuna Kiremitçi, hala daha arka kapak köşe yazarı. Hayatta yani. Nefes alıyor. Bu dünyada yaşıyor. Ama, bize gözükmüyor, ve de çok ayıp ediyor.

Kendisi İclâl Hanımla evlendiğinde, kıskanmıştık. İclâl gibi bir kadının kalbine girebilmek çok önemliydi. Evlenince anladım ki, bu er kişi, her halde önemli bir tarafı vardı ki, kendisini ona kabul ettirebilmişti. Bunu ben, Kiremitçi başarılı bir edebiyatçı, sinemacı, müzisyen, arka kapak köşe yazarıdır, yakışıklıdır diye ve de bu kanaatle bir yargıya varmadım.

Bu özel durumun bu yazı ile ne alâkası var diyeceksiniz. İnsanlar bir bütündür. Bütün davranışları, birbirleriyle bağlantılıdır. Meşhur olmadan evvelki ve sonraki halleri, üçüncü kişiler ve büyük kitleler tarafından muhakkak irdelenirler. Evliyken veya ayrıldıktan sonra yaşadığı bunalımlarla belki de dünyasını unuttu. Bilemeyiz. Ama üç yılda düzelmez mi insan?

Sevgili Kiremitçi’nin bana bir özür borcu var, üç yıl geçse de aradan.Mesleki ve özel ruhsal gel-gitler, verilen sözlerin önünde bir mania olmamalı. Saygınlığın sürdürülmesi çok önemlidir.

Quo va dis? Sayın Kiremitçi, quo va dis?

Çok ayıpsın Kiremitçi, çok. Elma da desem, armut da desem, çık ortaya! Kötü örnek olma! Durumdan özür dile!

Ört ki, ölem!

Gülden Işık, derinmavi.. bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sayın Cellek yanlış anladınız sanırım. Yazınızı tamamen tesadüfen okudum. İlk aklıma gelen işletildiğiniz ihtimali oldu. Ama siz köşesinde yayınladı deyince google'a aklıma gelen ilk bir kaç kelimeyi yazıverdim öylesine. Bahsettiğiniz yazı önüme çıkıverdi. Evet Kiremitçi herkesten öykülerini kendsine yollamalarını istiyor, editörü ikna edebilirse sayfasından bunları yayınlayacağını vadediyordu. Önündeki ardındaki bir iki yazıyı da tıklayınca olayın gelişimi ortaya çıktı. Ben de belki merakınızı gidermekte yardımcı olur diye size linkleri kopyaladım. Yoksa asla Kiremitçinin haklı oladuğunu falan iddia etmedim. Elbette hikayelerinizin akibetini sadece köşe yazıları ile açıklaması yetmez. Üstelik son safha için, yani sitesinde neden yayınlanmadığı hakkında bir açıklama da yapmamış. Öykü sahiplerine etik olarak tek tek kişisel bilgi vermesi gerekirdi. Bunu asistanından rica etse, o bile belli bir metni tek tek mail edebilirdi. Ben sadece yardımcı olmak istemiştim. Esen kalın

Yıldız... 
 14.03.2010 0:35
Cevap :
Orta yerde blog mahkemesi kurulmuş gibi oldu. Çok isabetli bir buluşa imza attınız. Aradan üç yıl geçince aklıma geliverdi birden. Hiç bıkmadan yardımcı oldunuz..Çok teşekkür ederim. Samimiyet,insanlık ve yardımcı olma çabası. Ne kkadar ulvi. Buna işaret etmiştim. Dediğiniz gibi bilgilendirilseydık bu yazılarla böyle dertlenmezdik. Sağlık olsun. N'apalım. Saygılar sunarım.  14.03.2010 1:41
 

Google'a kiremitçi vatan öykü falan yazın çıkyor hepsi..:))) 10 dakikanızı alır yazıları okumak dahil...:)) Yardımcı olabildiğimi umarım... Esen kalın

Yıldız... 
 12.03.2010 20:59
Cevap :
Hem şahane hem de şahikalar şahikası. Üç kelimeyi bir araya getirebilmek hüner işi. Vay be diyorum. Adamaı zora soktum bir hikaye için. Ama, hikaye aldığı yerlere de e-mail çekemez miydi ve de aynı özür dilemeyi bizlere de dileseydi ya. Hiç olmazsa hikayemizin akibetini bilmiş de olurduk.  12.03.2010 22:50
 

Küçücük bir araştırma sonucunda ulaşabildiğim köşe yazılarını takip edersek, sanırım önce üyküleri köşesinde yayınlamak üzere yola çıkmış. Ama bunun teknik olarak olabilirliği görünmemiş. Bunun üzerine kitapta toplamaya kalkışmış. Ama onu da başaramamış. En son olarak da kendi internet sitesinde yayınlamaya söz vermiş. Ama oraya baktığımızda da bunu da başaramamış görünüyor. Kısacası konunun olabilirliğini araştırmadan heyecanla yola çıkmış, bir sürü yazarlık hayali olan insana umut vermiş ama başaramamış. Sonuncu hariç her safhayı başaramadığında köşesinden özür dilemiş. Hesapsız, alt yapısız yola çıkmak milli özelliğimiz aslında. Linkler aşağıda. Selamlar haber.gazetevatan.com/haberdetay.asp?Newsid=125502&Categoryid=4&wid=141 haber.gazetevatan.com/haberdetay.asp?Newsid=126569&Categoryid=4&wid=141 haber.gazetevatan.com/haberdetay.asp?Newsid=144085&Categoryid=4&wid=141 haber.gazetevatan.com/haberdetay.asp?Newsid=199204&Categoryid=4&wid=141

Yıldız... 
 12.03.2010 13:40
Cevap :
Valla, bu güzel inceleme ve atağınıza, tek kelime ile hayran kaldım. Şaşdım da. Böyle bir güzellik de görmedim. Detektif filmlerinin VELDA'sı gibisiniz. Keşke adınız Velda olaymış. Linklerin hikayesini yazmışsınız. Okudum hepsini. Aynen dediğiniz gibi düşünmüş yazar. Sonunda toplamış hikâyeleri. Altından kalkamamış. Vatan Gazetesinin Gn.Yay. Md'ü de, o hikayelerimizi yayınlamağa söz vermişti. Ki, caydığı anlaşılıyor. Bizim Kiremitçi, damlardaki kiremitlerin yalnızlığını oynamağa başlamış anlaşılan. Linkler yalan söylemez. Aynen öyle olmuş desenize. Saygılar sunarım. Varolun hep.  12.03.2010 15:41
 

Kiretmitçinin ilk kitabını okumuştum. Sonra başka bir kitabını okumadım. Çünkü ilk kitapta bana hitap edebilecek birşey yazamıyacağına karar verdim. Kısacası sevdiğim yazarlar kategorisine girmiyor. Ancak bloğunuzu okuyunca aklıma şöyle bir ihtimal de geldi doğrusu;
-Sakın üç yıl önce birisi, ben Tuna Kiremitçiyim diye size bir şaka yapmış olmasın...???? Selamlar

Yıldız... 
 11.03.2010 11:20
Cevap :
Valla, "akıl" dolu bir sual. Hiç aklıma da gelmezdi. Ama, hemen cevaplayayım. Sadece benden değil, başkalarından da yazı topladığı anlaşılan bu Kiremitçi denilen şahıs, Vatan Gazetesindeki köşesinde " Böyle böyle hayır için bir kitap hazırlıyorum. Yazarların hikayelerinden özetleri de Vatanda yayınlayacağız. Bu konuda Yayın Yönetmeninden söz aldım" diye yazmıştı. Bu hususu belirtmek istedim. Teşekkürler ilginize  11.03.2010 12:31
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 1616
Toplam yorum
: 3879
Toplam mesaj
: 498
Ort. okunma sayısı
: 873
Kayıt tarihi
: 13.08.06
 
 

Hayatın dikenli yollarından geçmenin  sırrı, aralarından çabuk geçmektir. Ümit, naylon çorap giyd..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster