Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

28 Ekim '08

 
Kategori
İzmir
Okunma Sayısı
703
 

Efsane eğitimci Tatış' ın ardından...

Efsane eğitimci Tatış' ın ardından...
 

Bir efsane eğitimciydi.Kalbi Atatürk sevgisiyle doluydu. İzmirin sevgilisi idi. Hep öğretmen kaldı.


Yaşayan bütün insanların hamisi, öğrenim ve öğretimin temel direği olan bir koca çınar, ebediyete göçtü. Eğitim ve öğretimin efsane ismi Bahattin Tatış, 89 yaşındayken, aramızdan ayrıldı.

O, büyük bir müteşebbisti. Planlamacı, cesur ve atak girişimleriyle hep ilklerin adamıydı. Hiç ölmeyecek gibi, o masasının başında dimdik durdu. O gençlik yıllarının öğretmeni nasılsa, aynı idealle durdu hayat boyu.

Okulunun bahçesinde bulunan o ‘Mor salkımlı Atatürk Köşkü’nü, hibe ederken, saadetlerin, kıvançların, güzelliklerin, paylaşımın yüce sevgisini, hazzını yaşamıştı.

O, hep ‘Öğretmen’ kaldı. O, hep mor salkımlı köşkün gölgelerinde nefes aldı. Kurduğu Atatürk Müzesi ile, insanlığa bir onur abidesi hediye etti. Görmeyen gözleri açtı bu vesile ile. Duymayan kulaklara ışık ışık, demet demet Atatürk sevgisini akıttı. Faziletin, erdemin merdivenlerinin ağır ağır çıkılacağını, ruhsal zenginliğin, öğretmenlerin o öpülesi alınlarında bir ışık huzmesi gibi parladığını hep işaret etti bizlere.

O, hep öğretmen olarak kaldı. Onun nazarları hep Mor Salkımlı evin gölgelerindeydi. Ve kapısının önündeki cıvıl cıvıl öğrencilerinin çıvıltısı ile hep mesut oldu.

İçimizdeydi Tatış. Canımızda, kanımızdaydı . İçimizin ilahi bir varlığı idi, sesi idi. Normal bir ölümle ayrılmasına yüreği razı olamazdı. Bütün vazifelerini yapmıştı. Yine de kafi görmüyordu. Ama, taşıdığı bir huzur da vardı. İşte bu huzurdu onu mesut kılan. Onun için, ‘Mesut’ öldü büyük Tatış, huzurlu öldü büyük efsane Tatış.

O, Atatürk’ün Samsuna çıktığı yılda doğdu. Cumhuriyet Bayramına iki gün kala ayrıldı aramızdan.

Türkiye’nin ilk özel kolejini o kurdu. Yüksek özel okulunu da. 9 Eylül ve Ege Üniversitesi Senatoları tarafından, ‘Orta Öğretime katkıları’ nedeniyle, kendisine ‘Onursal Doktorluk’ unvanı verildi.

Ama o, hep öğretmen kaldı.

Bir ulu çınardır bu dünyadan göç eden. Dalları, budakları ve köklerinin her birinde, okulundan yetişenlerin aldığı ilim ve irfan, dillere destandı. Sevgiyle, saygıyle, ayrıcalıkla anılırdı hep. Ebediyete kadar da öyle kalacak.

O mor salkımlar, ebediyete kadar yaşayacak. Ata’sının ruhu ile birleşti şimdi. Mor salkımların altında dinlenecek. Biz onu göremeyeceğiz amma, hissedeceğiz. Biraz ötesinde koşuşturan, çığlık çığlığa kümelenen, koşuşturan minik öğrencileri için çarpacak kalbi bu sefer. Bir baba şefkati ile, kaygılı gözlerle bakaraktan, onları hep sevecek uzaktan. Atasının köşküne sırtını dayayaraktan. Kuvvetini alacak Hak’tan

Biz o’nu göremeyeceğiz amma, hissedeceğiz. Taaa, iliklerimize kadar. Ve yaktığı eğitimin ateşi hiç sönmeyecek.

Ruhun şad olsun sevgili öğretmenim.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

Bu blog Editör'den Öneriler alanında yayınlanmıştır

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

O İzmir'in efsanevî eğitimcisiydi ve topluma kazandırdıklarıyla her zaman rahmetle anılacak... Sizin de vefanız hatırlanacak. Kaleminiz daim olsun, esen kalın.

Ayten Dirier 
 11.11.2008 14:46
Cevap :
Sergi, haftasonuna kadar açık. Daha da önemlisi, Atatürk sergisi her daim açık. O da köşkte. Güzelyalı Tatış'ın eski binası, şimdiki Latife Hanımın Köşkünde. Atanın kaldığı ev aynı zamanda burası. Eğitimcilerin, bu dünyada hakları ödenmez. Bir harf öğretenin kölesi olurum demiş pabucu büyüklerden birisi. Selam ve saygı ile.Esenlikle kalın.  11.11.2008 20:24
 

İzmir Özel Türk Koleji ve ülkemizin ilk özel üniversitelerinden Yakındoğu Özel Yüksek Okuları O'nun eserleri arasında yer alıyor. Saygı ve rahmetle anıyoruz. Mekânı cennet olsun.

İlyas Bayram 
 30.10.2008 17:19
Cevap :
Her şeyin ilkini başlatmıştı rahmetli. Bu kararlları verirken, etraf daha yeni yeni uyanıyordu. Işık tuttu o eğitim meş'alesinden.Rahmetlerle anıyoruz.  30.10.2008 17:33
 

Vallahi şeytanın bacağını kırdınız. Nihayet editörlerin öneriler köşesine yazınız teşrif etmiş. Şimdi siz hayırdır seni nedir bu kadar şaşırtan derseniz?. İşte o zaman çok gülerim... Ama ben eminim siz asla demezsiniz zira bilirim ki benim ne demek istediğimi siz gayet iyi anlarsınız. Yanarım yanarım da onca güzel yazılarınız var ve bunların hiç biri öneriler köşesine layık görülmedi. Galiba şeytanın bacağını kırdınız. Hadi hayırlısı...! Gelelim yazdığınız yazıya... Yine her zaman olduğu gibi güzel bir yazı. Tek bir açıklaması var... Ölen ünlü vatanı için çırpınan bir tarihçinin hayatını anlatmışsınız... Kaybettik üzgünüz... Yalnız hep iyi ve yararlı insanları tek tek kaybediyoruz. Ve yerine yenileri yetişmiyor... Belkide yetişenler ülkenin saçmalığına daha fazla dayanamayarak çekip gidiyorlar. Büyük bir beyin göçü yaşıyoruz. Güzel bir yazıydı...Elinize sağlık...Selam ve sevgilerimle...

Zeynep Gülay 
 30.10.2008 12:03
Cevap :
Ben bu yorum hanesini unutmuşum kapatmağa. Şükür işe yaradı. Yaradı da, 'Editörlerin önerisi'' sekmesini de sizden öğrendim. (Yorum ve Blog) köşesi de dahil.Böylelikle bir ilk yaşadım. Sizden sonra aradım. Dediğiniz yerde yazı yayımlanmış. Ve eskilerin arasına karışıvermiş.Geriye gidince gördüm. İyi ki başımızda bir Rana Hanım var, bir de siz. Kılı kırk yarıyorsunuz maşalah. (Ondan da yoruma kapatma düğmesini öğrendim) PC. de diğer teknik şeylerin üstesinden geliyorum. Yönüm, bu istikamette. Bir şeytana rastladım. Eli, kolu bağlı, sarılı. Yanındakine beni gösterdi. Ben kırmışım. Dedim ona, 'Ara yerde gel bana uğra. Kapışalım, iyi oluyor' dedim. Cevap vermedi. Sevgili Tatış, her türlü övgüye değer bir insandı. Tanısaydınız keşke derdim. Arkasından değil, yüzüne karşı da öğülürdü. Gayet mütevazi idi. Evet. Hepimizin gideceği yer orası. Bu ebedi gidiş yolunda, iyi çizgiler bırakabilirsek, ne mutlu. Mesele budur zaten. Ama in sanlar, bile bile acınıyor,üzülüyor, yas tutuyor.İlahi kader  30.10.2008 13:20
 

Yaktığı meş'aleler, eğitim abidelerinde yanarken ülkeyi de aydınlatmaya devam edecek...Ruhu şâd olsun...Saygılarımla...

Mesut Selek 
 29.10.2008 21:51
Cevap :
Evet. Ağaçlar ayakta ölür... Selam ve sevgilerle  29.10.2008 22:58
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 1616
Toplam yorum
: 3879
Toplam mesaj
: 498
Ort. okunma sayısı
: 864
Kayıt tarihi
: 13.08.06
 
 

Hayatın dikenli yollarından geçmenin  sırrı, aralarından çabuk geçmektir. Ümit, naylon çorap giyd..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster