Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

18 Ocak '08

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
580
 

İran ve türbanım

İran ve türbanım
 

İran'da ben


Dört gün süren tren yolculuğundan sonra. Nihayet Tahran'dayız. Otelimize yerleştikten sonra, Derbend'e gittik . Dağın eteklerinde kurulmuş restaurant ve çayhunelerin bulunduğu Derbend Tahran'ın yoğun trafiğinden ve boğucu sıcağından ve başımdaki örtünün bana verdiği sıkıntıdan sonra nefes aldığım yer oldu. Şark köşesi şeklinde döşenmiş tahtlarda oturup yemeğimizi yedik.Herşey çok güzel çok keyifli idi .

Ancak ertesi gün Tahranın en büyük kapalı çarşısı Bazar-ı Bozurg'da, başımdaki örtü bana ağır geliyor. Kalabalık ve sıcaktan bunaldığımı hissediyorum. İlk defa kapanmanın ve topluluk içinde böyle dolaşmanın sıkıntısı hakimken , ayak bileklerim görünüyor diye ikaz edilen ben ayakbileklerime bakakaldım. Boynum görünüyor, yok saçımın teli yok ayağımın bileği derken 'Madam lütfen dışarı çıkar mısınız?' diye beni dükkanından dışarı çıkaran İranlı amcanın, hoşgörüsüz ve sevgisizliği karşısında hiç söz hakkımın olmaması daha da içimi acıttı. Arkadaşımın "Herkes ayak bileğine bakıyor.Kapatırmısın!" demesinden hiç bir farkı yoktu aslında durumun. Bedenimden dolayı suçlanıyordum...

Kadın?

Anne mi, eş mi, abla mı, bacı mı, yoksa sadece cinsel bir obje mi? Geri kalmış toplumlarda bu açlık neden? Neden kadın bedenine tepki neyi kapatmaya çalışıyorsunuz? Ruhunuzdaki sevgisizliğimi. En gelişmemiş beyinlerin veya kendini gelişmiş demokrat sayan arkadaşlarınızın bazılarının, kadını sadece cinsel obje gibi algıladıklarını farketmem ya da daha dogrusu birebir bu düşüncenin maruziyetinde kalmam, daha önce hiç hissetmediğim garip bir ruh haline bürünmeme yol açtı.Bu uzak coğrafyada-bir kere daha- düşüncelerim, bildiğim ve yaşadığım bir gerçeği yaşamanın yüreğimde bıraktığı hüzün olup hiç kimseye göstermeden sildiğim iki damla gözyaşı olup akıp gidiyor. Ama kadının bedenine yönelik bu trajikomik durum hala sürüyor.
Bu geri kalmışlık kimin suçu?
Hiç tanımadığım bir coğrafyada bilmediğim bir kültürde ve doğuda ve bir kadın olarak yol alırken, Nadari Otelin 205 nolu odasında oturmuş bunları yazarken boğazım yanıyor, geri kalmış yoz düşüncelerin beni yorduğunu düşünürken. Sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum ATATÜRK'üme devrimleri ile beni Cumhuriyet rejiminin özgür sistemine kavuşturduğu için...

Not; Bu yazıyı Ağustos 2007 tarihinde İrana yaptığım gezide kaleme almıştım. Dostlar nedense bugünlerde içim pek rahat değil...
Nedenini biliyorum da ne yapacağımı bilemiyorum.Bilen varmı?
Sevgilerimle.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

bir ibret dersi gibi . Keşke çok daha geniş kitlelere ulaşabilse. Başka yayın organlarına ve sitelere de gönderebilirsin. Yalnız olmadığımı hissetirdin bana sevgili Hatiice. Yüreğin ve kalemin için teşekkür ediyorum. Sevgi ve aydınlıkla...

Neşe İleri 
 12.03.2008 19:46
Cevap :
Teşekkür ederim cesur yürek Avukatım. Blog toplantısında tanıdığım günden bu yana yazılarını takip ettiğim köşeyazarımsın. İranda özgürlüğü elinden alınmış kadınlar yanıbaşımızda. Bizi karanlığa itelemeye çalışan bu zihniyet, Kadınlarımızın, İnsanlığın anası, aydınlığın kapısı, Medeniyetin aynası olduğunu ya kabul edecekler ya kabul edecekler. Sevgi ve saygı ile selamlayorum.  13.03.2008 9:46
 

Kurtuluş savaşını yaşamış olan insanların torunları bu ülkeyi hiç bir zaman İran YAPMAYACAKLAR YAPILMASINA DA müsade etmeyecekler.Saygılar

özgürce 
 22.02.2008 0:06
Cevap :
Merhaba Özgürce, Ülkemizde yaşanan olaylara bakınca, endişelenmemek olanaksız. Ama inanıyorumki aydınlık yüzümüzü karartamayacaklar. Saygılarımla.  22.02.2008 11:40
 

ne yapacağınızı bulursanız lütfen bana da haber verin zira aynı malum rahatsızlığı bende yaşıyorum.

Sema AYDIN 
 18.01.2008 23:46
Cevap :
merhabalar, zaten tek umudumuz yalnız olmadığımızı bilmek...sevgiler.  19.01.2008 20:46
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 24
Toplam yorum
: 44
Toplam mesaj
: 59
Ort. okunma sayısı
: 587
Kayıt tarihi
: 05.11.07
 
 

Ankarada yaşıyorum. Yaşamım boyunca hep yazdım ama hiç başkaları ile paylaşmayı düşünmedim. Bana ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster