- Kategori
- Blog
Penceremdeki senfoni!
Saat gecenin yarısını çoktaaan geçse bile.
Avizeleri karartma kararım bana ait.
Aydınlığım ile rahatsız ettiğim kimse yok.
Ne güzel..
Acaip bir durum'da göremedim penceremden dışarıya göz attığımda.
Çünkü bir çok binanın bir çok daireleri ayakta.
Odalarından birisinin ışığı mutlaka açık!
Belki bir kitap okuyorlar.
Film seyrediyorda olabilirler.
Belkide birşeyler yazıyorlar.
Tıpkı benim gibi.
Rahat olduklarını sanıyorlar.
Tıpkı, tam karşımdaki Anıtkabir'de ebedi istirahgatında uyuduğu sanılan zatı'muhterem gibi!
Tepkisiz olanlarında var olduğu düşüncesindeyim" ışığı sönmeyenler"arasında.
Sadece yatak, sadece mutfak ve tuvalet arasında geçen koşuşturmaları yapanlara!
Oysa bir işe yaramaları gerekmez mi?
Kalemleriyle etraflarına ışık saçmak gibi!
En çok bir saatlerini alır bilemediğimiz bilgilerini, gözlemlerini paylaşmak!
Yada bir kaç dakikada yorumlamak.
Öğrenmek, öğretmek!
Saygıyı, sevgiyi.
Basit gündemler oluşturarak maskelenmeye çalışılan Ülkemiz gerçeklerini!
Sabah işe gitmek zorunda olan çalışanlara tepkim olamaz!
Erken yatmakta haklılar pek tabii ki.
Sabahın köründe ayakta olmak zorundalar ne yazık ki.
Belki kreşe! Belki de okul servisine yetişecekler.
Ve en sonunda işyerlerine.
Ama koşuşturmalarına acımaktayım!
Tıpkı onların konumunda olduğum tarihlerde kendime acıdığım gibi!
Yani emeklilik için gün saydığım yıllar.
Şu an dışarıda kar yağmakta.
Dışarıda soğuk ayaz var.
Kafamı dışarı uzattığımda kirpiklerim kar tanelerini taşımakta.
Dışarısı çok sessiz.
Tüm duygular sinmiş besbelli!
Caddelerdeki buzlanma esir almış tüm temiz hava müdavimlerini!
Şimdi yine kış,
Yine kar var.
Yine dondurucu soğuk var.
Manzaramı kesen güvercinleri kovmak pahasına..
Yine camdan izlemekteyim dışarısını.
Ve özellikle pür dikkat.
Dimdik ayaktaki Anıtkabir' i.............
- Toplam blog
- : 1021
- : 1607
- Kayıt tarihi
- : 19.10.07
Çok eski olmayan bir tarihte tıpkı sizler gibi Melek'lere gülümsermişim uykulu hallerimde! ..