Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

28 Aralık '12

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
1431
 

Yaşamın Anlamı Anlamsızlık mı?

Yaşamın Anlamı Anlamsızlık mı?
 

Dostoyevski'nin tüm kahramanları gibi ben de yaşamın anlamını sorgularım zaman zaman. Bir yanıt bulabildim mi, elbette hayır ! 

Nedir hayatın anlamı?

Mutluluk mu?

Sanmıyorum...

Virginia Woolf, kendini Ouse ırmağının soğuk sularına bırakmadan önce kocasına yazdığı mektubun son satırları duygusal olduğu kadar gerçektir de: "Bizden daha mutlu olabilecek iki insan yoktur!"  Hayatın anlamı eğer mutluluksa, insan bu kadar mutluyken onun anlamsız olduğunu nasıl düşünebilir?

En mutlu olduğumuz anlarda bile yaşamı anlamsız kılan şey ne olabilir?

Eski ve kapanmayan yaralarımız mı? Bizi bağışlamasını istediğimiz bir tanrıya kendimizi beğendirme çabası mı?  Tek düze bir yaşamın duvarları arasına sıkışmak mı? Bedel ödemekten bıktığımız aşkların bizi yorgun düşürmesi mi?

Sanırım hepsi!  Ama en çok da yaralarımız olmalı...

Sağaltmayı bir türlü beceremediğimiz!

Zamanla geçer, denilen yaralar...

Oysa zaman içinde daha da derinleşince, kapıldığımız o büyük umutsuzluklar anlamsız kılıyordu yaşanan mutlulukları da. Woolf mutlu olmasına rağmen, geçmişten gelen acılarını her kadın gibi kendine has bir hüzünle yaşamaya devam ediyordu. Ama dışındaki aydınlık dünya, içindeki karanlıkla gölgelendikçe yaşamın anlamı da kayboluyordu yavaş yavaş.

Belki C.Pavese'nin en mutlu sayılabilecek gününde intiharı seçmesi de bu yüzdendi. "Kader diye bir şey yoktur. Yalnız sınırlar vardır. En kötü yazgı sınırları sabırla karşılamaktır. Karşı çıkmak gerekir," dese de o acı çekmeye yazgılıdır. İstese de karşı çıkamaz. En mutlu olduğu günlerde bile acı doludur. "Hayatın saldırılarına karşı kendini edebiyatla koruması" da fayda etmez. Kırk iki yaşında Torino'da bir otel odasında intihar ettiğinde yaşamının en mutlu günlerinden birini yaşıyordu Pavese.  İtalya'nın  prestijli edebiyat ödüllerinden birini aldığı gün ölmek istemesi, içindeki anlamsızlığa anlam yüklemek olabilir miydi acaba? Bunu hiç bilemeyeceğiz... 

Galiba, öncesinde derin acılar ve yaralar bulunan bir yaşamın sonrasında gelen mutluluk yaşama anlam kazandırmaya yetmiyordu. İçimizdeki öfke, kırgınlık, acı, güvensizlik, boşluk ... adı her neyse, boğuyordu bizi. Ruhumuzu kurtarmak, yaşama anlam katmak imkansız oluyordu.

Bir imkansızı yeniden anlama dönüştürmeyi başarmak için Borges olabilmek gerekiyordu. Arjantin ulusal kütüphanesine müdür olarak atandığında artık görmüyordu Borges.  Ama o bunu hayata karşı bir yenilgi olarak asla kabul etmedi. 

800000 kitap ve körlük... Borges gibi bir yazara böyle bir ironiyi ancak tanrı yapabilirdi. Ve o da bunu ilahi bir şaka olarak kabullendi. Kitabı ve körlüğü aynı an da bağışlayan hayata asla küsmedi.

Herkes Borges olamaz tabii, hayatın anlamsızlığı karşısında direnemeyen insan ille intihar mı etmeli? Camus, bu sorunun yanıtını bir denemesinde şöyle veriyor: "Her şeyin anlamsız olduğu ve her şeyden umudu kesmek gerektiği düşüncesiyle nasıl yaşar insan? Her şeyin anlamsız olduğunu söylediğimiz anda bile anlamlı bir şey söylüyoruz. Dünyanın hiçbir anlamı yoktur demek, her türlü değer yargısını ortadan kaldırmak olur. Oysa yaşamak kendiliğinden bir değer yargısıdır. Ölmeye yanaşmadığı sürece insan yaşamayı seçiyor demektir."

Evet, Camus her şeye rağmen yaşamayı seçiyordu. Kırk yedi yaşında anlamsız, saçma bir trafik kazasında ölene kadar.  Yaşamın anlamsızlığını doğrulayan tanrının bir başka ironisi de bu olmalıydı...

 

Ersin Kabaoglu bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Melek hanım, yaşam bana göre mutluluklarla mutsuzlukların savaş meydanı.Galip olanı belirlemek, beynimizdeki "biz" e bağlı. Beynimizdeki "BEN DEĞİL BİZ"i iyi yönetebilirsek, mutluluğun galibiyetinde bir yaşam, aksi halde çekilemeyen bir yaşam. Sevgilerle mutlu yıllar...

Yurdagül Alkan 
 29.12.2012 1:19
Cevap :
Haklısınız Yurdagül Hanım. Aslında her şey beynimizde olup bitiyor... İnsanoğlunun mutluluğu da mutsuzluğu da kendine bağlı. Ama çoğu kez bunun farkına varamıyor... Teşekkür ve sevgiyle.  29.12.2012 11:20
 

Enfes bir ölüm-kalım sorgulaması. Kutlarım. Tabbi ki tam olarak bilemeyiz ama... W.Wolf, C. Pavese, Mayakowsky, E. Hemingway ve daha niceleri belki de koru(n)masız bir ortamda donmamış bir beton gibi, üzerlerine düşen her şeyin kalıcı izler bıraktığı o varlık ve çoğullukların ardından, uzun, yorucu, inişli çıkışlı çoklukların sonunda varılarak demir atılacak (tek’liğin ve 'hiçliğin') sakin liman(ı) gibi gördüler ölümü belki de… Doğum öncesi olduğu gibi sonsuzluğa intikal ederken de ‘tek’ve 'hiç' olacaklarını anımsamışçasına… Ama tabii ki 'tavsiye edil(e)mez'! Yoksa iş Goethe'nin "Genç Werter'in Acıları" (1774 yılı)adlı mektup romanı sonrasında yaşananlara döner! Klavyenize, bilincinize ve yüreğinize sağlık.

Ersin Kabaoglu 
 29.12.2012 0:59
Cevap :
İnsanoğlu tuhaf yaratık Ersin Bey. Bazen tek bir kıvılcım tutuşup yanmasına yetebiliyor. Genç Werther'de olduğu gibi. Aşırı kırılgan bir yapısı var. Oysa, dünya savaşlarını da çıkaran insanoğlu değil mi? Sanırım insan ruhunun başlangıçtan bu yana aradığı tek şey huzur... Yaşamın anlamı onun içinde saklı. İnsan huzuru yakalayamamışsa içinde, mutlu olması ya da her şeye sahip olması bir şey değiştirmiyor. Teşekkürlerimle. Huzur içinde mutlu bir yıl diliyorum.   29.12.2012 11:42
 

Zor bir soru... Ve insan öyle karmaşık, anlaşılması öyle zor bir varlık ki...Yaşantımın aşk acısıyla son derece anlamlandığı bir zaman diliminde, ölümün artık hiçte korkulası bir durum olmadığına ve o kadar seviyorken ölümün artık anlamsızlaştığına inanmıştım...Şimdilerdeyse "o inancım" anlamsız geliyor(!)...Bilmem anlatabildim mi?..:))

fatma iyibilgin 
 28.12.2012 22:10
Cevap :
Pek de güzel anlattın sevgili Fatma. İnsan "yarası yarasına denk gelince" daha güzel anlıyor... Sevgi dolu bir yıl diliyorum.  28.12.2012 23:56
 

Her zamanki gibi filosofik bir "deneme"...ve "yaşamın anlamı" diye genel -tümel- bir şey olduğunu da hiç sanmıyorum...tabii ki bireysel bir şey bu benimkisi de ama "hayatın anlamı" da öyle...kutlumutluyıllar...eyvallah...

nedim üstün 
 28.12.2012 13:06
Cevap :
Nedim Bey, elbette yaşamın genel bir anlamı olamaz. Ona anlam yükleyen bizleriz... Dünyada kaç milyar insan varsa, olumlu ya da olumsuz o kadar anlam vardır diyorum, naçizane. Ama bunu sorgulayabilen kaç kişidir? "Anlamlı" bir yıl diliyorum. Sağlık ve mutlulukla.  28.12.2012 16:01
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 217
Toplam yorum
: 1809
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 2076
Kayıt tarihi
: 26.09.07
 
 

Burada yazarken kim olduğumuzun, ne olduğumuzun bir önemi olmadığını düşünüyorum. Önemli olan yaz..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster