Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

20 Aralık '11

 
Kategori
Rüyalar
Okunma Sayısı
260
 

Zamansız Veda

Zamansız Veda
 

Feryadı duyulmadık, ahvali bilinmedik mekan sahiplerinin asude yaşantılarına  ortaklık edecek en yeni komşusu olacak genç; flu tüller gerisindeki sevdiklerinin siyah gözlüklerle perdeledikleri nemli gözlerini, ıstırapla dudak ısırışlarını, kehribar sarısı yüzleriyle metanetli duruşlarını başkasının gözüyle görmüşçesine sükunetle gözlüyordu.

Küçük hıçkırıklarla bölünen fısıltılı konuşmaları, seslerindeki çekimser tonu, tıraşlanmış gönüllerin yüzlerine akseden hüznünü, hasta güvercin gibi titreyen yaşlı, hasta anacığının suskunluğunu ipeksi bulutların hafifliğinde, akıp giden bir ırmağı seyreder gibi izledi. Kıdemli ağaçların çiçeklenmiş dallarındaki rengarenkliğe inat, karalara bürünmüş yakınlarının giysilerinin içinde midye gibi büzülmüş hallerini, devası olmayan üzüntülerini, gözlerindeki yoğun nemi ruhunda hissediyor, bir şey yapamamanın çaresizliğiyle serseri turlar atıyordu.

Ayrılık ateşini hafifleteceği yerde daha da alevlendiren sözlerin sevdikleri üzerinde bıraktığı tesir metanetlerini kırıyor, bağlamanın yanık tellerinden akseden arabesk nağmeler gibi gönül tellerini titretiyor, her gün topuklanan kaldırım taşları gibi aşındırıyordu yüreklerini. Uçuruma dikilmişti bakışlar; öğütülmüş gencecik hayatın zamansız aralarından vedasına inanamıyor, bozkır sıcağında boncuk gibi iri, soğuk terler döküyorlardı.Sisin ortasında yol alan katar gibi naaşının  etrafında dizilmişler, ayva rengine bürünmüş yüzlerine çöken hüzünle, lal olmuş dilleriyle, hayata yenilmişliğin tablosunu resmediyorlardı.

Bulutların üzerinden sıyrılıp aralarına karışmayı, ölmediğini, bir ve diri olduğunu haykırıp sevdiklerini eskisi gibi sevince gark etmeyi istediğinde kımıldayamadığını, prangaya vurulmuş gibi sabitlendiğini hissetti. Met-cezire tutulmuş gibi titredi hiddetten, beyaz efsunlu bir boşlukta çaresizliğiyle baş başaydı. Nasıl sıyrılacaktı bu çapraşık işten. Çok övündüğü pratik zekası körelmiş, kafasında yanıp sönen cılız ışıksa derdine merhem olmayacak kadar güçsüzdü. Tuttuğunu koparan azmi, zoru seven karakteri, problem çözmede ki ustalığı törpülenmiş, ürkek,ağlamaklı çocukluk hallerine dönüvermişti.

Çıtayı yüksek tutmayı sever, tam not alamadığı zamanlarda hırsından ağlama nöbetleriyle kendinden geçer, planlı, programlı çalışmaktan, kütüphanelerin asık yüzlü havasını solumaktan hoşlanırdı. Okullarını dereceyle bitirmiş, ta küçücükken hedeflediği mesleğini eline alıp, yüksek lisansını tamamlamış, dolgun bir ücretle iyi bir yerde işe başlamıştı. Okul, askerlik derken yaşı evlilik çağını henüz geçmişti ki; gözlerinde sürgüne gitmeye razı olacağı, bahar dalı kadar taze, canlı, sevgi dolu bir dilbere gönlünü kaptırmıştı. Uzunca bir flört döneminden sonra eğitimli iki el birleşmiş, mutlu beraberliğe adım atmışlardı. Duygularla sarmalanış arada bir iş seyahatleriyle bölünüyor, birbirlerine akan bu tatlı sıcaklık kısa molaların sonunda mutluluklarını daha da perçinliyordu. Yoğun iş tempoları nedeniyle ertelenmiş balaylarını geçirecekleri uzun gemi turuna sayılı günler kalmışken nerden çıkmıştı  kendi rızası olmaksızın bu yurtdışı iş gezisine son anda dahil oluvermek?

Munis öpücüklerle, tatlı bir şımarıklıkla uğurlamıştı eşini henüz… Hani kısa soluklu olacaktı bu yorucu iş gezisi… Nefis bir gün batışında karşılayacaktı yolcusunu havalimanında bal köpüğü saçlarını yele verip… Becerikli elleriyle hazırlamıştı sevdiceğinin en sevdiği mezeleri, zeytinyağlıları kulaklarına neşeli kuşlar cıvıldarken… Alçak gönüllü papatyalar derlemiş koymuştu vazolara mahcupça gülümseyen, hayal gözlüsüne yaranmak için. Nereden bilecekti dönüş biletinin meçhule kesildiğini… Büyü bozulmuş ılık, ılık olan yüreği onulmaz bir acıyla kavrulmuştu. Cıva gibi hareketli, hazırcevap genç kadının nutku mühürlenmiş, kendine hoyrat davranan talihine küserek, sessiz fakat Dünya’yı kuşatan çığlıklarla aşk bahçesinde açan ilk ve tek gülünün yasını  tutuyordu…

Beyaz yelkenli büyücek bir gemi, nemli bir bezle tozu alınmış ayna saydamlığındaki deniz üzerinde ahenkli bir salınımla rıhtıma doğru kuğu zarafetiyle süzülüyor; beyaz giysili genç, yaşlı yolcularını ebediyete taşımaya hazırlanıyordu… Koca gemiden çıt çıkmıyor, yolcular bu derin sessizlikte, keyifsizce uğurlayanlarını süzüyorlardı… Veda yüreklerin kapısını çalmaya hazırlanırken, çeneler pancar motoru gibi hah ağlamaklı, kah dua ile sessizce titreşiyordu… Hazırlıksız yakalanılan o bilinmeyen yolculuğa çıkarken geride kalanların yaşamı; durgun sularda demirlemiş gemi içine hapsolmuş hayatlara benzeyecek, takvimler umarsızca ömürlerinden bir şeyler koparacaktı yalnızlıklarında…

Boğazdan geçen demir yığınının şafağı  yırtan tiz sesi yankılandı sabah rüzgarının şiddetiyle kulağında genç adamın… Kükreyen dalgalar tonajı büyük gemiyi salladıkça aralık pencereden süzülüp gelen ses uyku sersemliğiyle dar alanda  yankılandıkça yankılanıyordu… Hercai tebessümlerle şükretti sadece RÜYA  gördüğüne… Zamansız yaptığı bu inanılmaz yaşanmışlığı unutturacak lepiska saçlı eşine sarıldı sevgi ile, hiç bırakmamacasına…

 

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 64
Toplam yorum
: 28
Toplam mesaj
: 4
Ort. okunma sayısı
: 292
Kayıt tarihi
: 25.11.11
 
 

Öğretmenin, öğrenmenin yaşı yoktur felsefesine inanan öğretmenim. Yıllarca okuyarak belleğimde ol..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster