- Kategori
- Gündelik Yaşam
''Kıymık fıkrası''
Aslında çok önemli bir fıkra. Bazı insanlar hem inanıyorlar, hem de her haltı yiyorlar. Acaba hesap gününü idrak edebiliyorlar mı? Yoksa ben namaz kılıyorum, oruç tutuyorum, Allah afeder diye mi düşünüyorlar?
Aslında epey fıkra okumuşluğum vardır ama ezberimde kalmıyor. Bu fıkrayı yıllar önce bir gazetede okumuştum, hafızamın bir köşesine kazındı diyebilirim.
Akçakoca'da görevliyken kan tahlilimde adını hatırlamıyorum, yükseklik tespit edildi. İnternetten araştırdım, günde beş ceviz faydalı oluyormuş. Bir kilo ceviz aldım dolabıma koydum, her gün beş ceviz yiyordum. Yanıma müdür muavini bayan arkadaşım geldiğinde ona da ikram ediyordum. Baktım sık gelmeye başladı. Takılırdım çok kendisine, ceviz için mi geliyorsun yoksa dedim. Güldük tabi.
Bir gün odamın önünden geçerken özlük memuru;'İsmail bey iki ceviz aldım helal ediniz' dedi. Yandın sen yandın dedim. Bizde temizlik işlerini sözleşmeli yapan bir bayan vardı. Çok çalışkan, elinden bez düşmezdi. Asgari ücretle çalışıyor ama ücretinin üç katı çalışıyordu. Evrak getir-götür işlerini de yapardı. Bir gün kendisine özlük memuruyla beraber odama gelin dedim. Geldiler,otudular, başladım fıkrayı anlatmaya.
Köyün birinde yaşlı iki arkadaş varmış. Birisi bir konağa odun taşıyor, geçimini sağlıyormuş. Bir gün odun taşırken dişlerini temizlemek için odunların birinden bir kıymık koparmış ve dişlerini temizlemiş. Gün gelmiş bu yaşlı adam ölmüş. Aradan epey bir zaman geçmiş. Yaşayan yaşlı adam rüyasında arkadaşını görmüş. İyi görmemiş, ter duman içindeymiş. Sormuş ölen arkadaşına;'ne haldesin?' Cevap vermiş arkadaşı;' hiç sorma, hala o kıymığın hesabını vermekle uğraşıyorum''
Fıkra ama, biraz ibret almamız gerekir değil mi?
2.11.2016 Düzce
- Toplam blog
- : 491
- : 222
- Kayıt tarihi
- : 15.03.11
A.İ.T.İ.A Yönetim Bilimleri Fakültesini bitirdim. Kütüphaneci ve Maliyeciyim. Emekli oldum. İlgi al..