- Kategori
- Felsefe
"Gece nöbeti"
İnsana zorla hatırlatıyorlar..Yaşının büyüdüğünü.. Kendime sakladığım saf, bembeyaz yerler vardı..Ayak izi olmasın istiyordum oralarda..
Evet büyüyorum biliyorum..benle beraber herkes büyüyor..tuttuklarım sevdiklerim eskiyor bir yandan..benim tuttuğum kadar sıkı tutmuyor beni…insana gerçekten bir ailesi kalıyor en sonunda..
Sırf kaybetmemek uğruna unutmaya çalışıp her şeyi..sonra yanımda gezdirirken eğreti duran dostlar sevgililer istemiyorum…Gizli saklı üzülüp..kızıp aynı masada kahkahalar atamam ben..
Herkesin kuralları vardır..İnanın benim çok ta yoktur..3-5 i geçmez…Ama 3-5’i ezdiklerinde midem bulanır…Sert değilimdir…çok ta esneğimdir hatta…yufka yürekliyimdir…çabuk unuturum..ama işte midem bulanmasın benim..Midemi bulandırmayın…
Çok güzeldir rakı sofrası…sohbeti muhabbeti..sevgi aşk tavan yapar da senden mutlusu yoktur…dolar boşalır kadehler..anılar..derin konular da konuşulur..ama ayağa kalktın mı bir tuhaf olursun…Midene vurmaya başlar…Eğer kusarsan..işte senelerce rakı yaklaştırmaz kendini yanına…kokusu bile içini kaldırır…
Benim ki de öyle bir şey işte…midem bir kere kalktı mı kokusuna bile dayanamam…
Anılar..kahkahalar..tavan yapmış sevgiler..unutturur kendini…
Sandığımda sakladığım bir annem bir babam bir kardeşim bir de candostum vardı benim..Kirlenmesin istediğim..
Şimdi bir annem bir babam bir kardeşim var…Ne yaptılar ona bilmiyorum… Ama birileri ona çamur sürmüş…candostumu birileri kirletmiş..
Senelerimiz vardı bizim..O senelerde herkes döküldü de biz her 4 mevsim açabilen tek çiçeklerdik..Koparmak isteyen koparamazdı…
Bana çaktırmadan gitmişsin..Haberim hiç olmamış….Ben yalnızım ya…utanır oldum etraftan biliyor musun…büktüm boynumu bende…dimdik duramıyorum tek başıma…affet…
Düşündüm de midemde kopan fırtınayı en iyi Murathan Mungan anlatmış..Gece Nöbeti şiiriyle……
Daha az seviyorum seni..
Giderek daha az..
Unutur gibi seviyorum..
Azala azala..
Aramızdaki uzaklığın karanlığında..
Geceler kısalıp..gündüzler uzuyor öyle olunca..
Daha az seviyorum seni..
Kendini iyileştiren bir yara gibi..
Daha az..
Ve zamanla..
Sen geceyi tutuyorsun..ben nöbetini..
Uzak dağ kışlalarında..
Görmüyoruz birbirimizi..
Usul usul sis iniyor..
Kopmuş yollara..
Işığı hafif..uykusu ağır koğuşlarda üzerini örtüyorum senin..
Bir çığ gibi büyüyorsun rüyalarımda..
Sevgilim sevgilim
Yıldızları daha büyüktür bazı gecelerin
Nöbet kadar yalnızken öğreneceksin bunu da..
Artık daha az seviyorum seni..
Unutur gibi..ölür gibi daha az..
Yeniden ödetiyorum kendime
Onca aşkın öğretemediğini..
Kolay değildi..
Yalnızca sevgilimi değil..evladımı da kaybettim ben..
Kaç acı birden imtihan etti beni..
Bir tek gece vardır insanın hayatında..
Ömür boyu sürer nöbeti..
Bu da öyleydi..
İyi ol..
Sağ ol..
Uzak ol..
Ama bir daha görme beni..
- Toplam blog
- : 33
- : 735
- Kayıt tarihi
- : 06.06.07
Seyahat etmek, gezmek, fotoğraf çekmek, okumak ve yazmak en sevdiklerim..O yüzden bu blogu kurdum..