- Kategori
- Şiir
—Günah—
Google görseller..
Biliyorum.
Sen de biliyorsun.
Tecahül-ü arif ’ miydi bilip de bilmeme sanatı?
Her neyse işte!
O’ndan yapmamıza gerek yok!
Aslında yazmaya bile gerek yok.
Benimkisi anlamsız biraz.
Farkındayım.
Sen de farkındasın.
Peki, sonunun olmayacağı bir maceraya atılma isteği bu kadar,
Bu kadar sevmem seni,
Senin bana aynı şekilde bakmadığını ve bakmayacağını bile bile;
Neden?
Her sabah kalktığımda geceden kalma bir nikotin çamuru hissetmem dilimin ucunda;
Her gece olur da uyurum umuduyla gözlerimi her kapayışımda senin gelmen aklıma;
Evrendeki tüm renkleri unutup mor bir gözlük camı ardından bakmaya kalkışmam dünyaya;
Neden?
Çok mu güzelsin?
Çok mu şirin?
Çok mu ben?
Biliyorsun.
Bende biliyorum.
Aslında aynı gün, aynı saatte, aynı anneden doğmuşçasına benziyoruz birbirimize.
Aslında,
Çektiğimiz acılar bir yana,
Yaşadıklarımız, yaşadıklarımıza verdiğimiz tepkiler bile bu kadar aynıyken;
“İyilik garip” ken;
İkimizde tek bir “sebep” için yaşıyorken;
Benim seni, senin beni fark etmenden önce fark etmem benim günahım mı?
Peki, tüm bu yaşanılanları bir kenara bırakıp gözlerini açmaman için bir neden var mı?
Biliyorum.
Biliyorsun sende.
Bu başlık altında da aynıyız ne yazık ki..
Oysa ne çok isterdim benden daha az korkak olmanı!
- Toplam blog
- : 40
- : 548
- Kayıt tarihi
- : 14.03.09
1983 doğumluyum.Esasen kendi halimde biri olsam da, söz konusu "yazmak" olunca durum değişebiliyor.Ç..