- Kategori
- Blog
'Martı'
Amerikalı yazar Richard Bach, kendisi de bir pilot olduğundan belki, hep içinde gökyüzü olan romanlar yazmıştır.
'Martı' gökyüzünde yaşayan, toplu halde yem bulup yaşamını idame ettiren bir sürüde, farklı bir iş yapmış, kendini yeni uçuş tekniklerini öğrenmeye vermiş olan kural dışı bir martı'yı: Jonathan Livingston'ı konu alır.
Jonathan, farklı ve tehlikeli uçuşları denemeye niyetlendiği andan itibaren sürüde pek hoş görülmez yalnız bırakılır. Ama vazgeçmez, düşer, yaralanır, canı acır, iyileşir, yine yaralanır ve bir gün diğerlerinin denemeyi yasakladığı bir yüksekliğe çıkmayı başarır. Dünyaya diğerlerinin bakabildiğinden daha yukarıdan baktığından iyiyi kötüyü, olanı biteni daha bir bütünlük içinde görmeye başlar...
Düşünüyorum da,
Biz MB olarak bir martı sürüsüysek, aramızdan bir veya birkaç 'Jonathan Livingston' çıkma ihtimali de var demektir. Bizim Jonathanlar, cesaret edemediğimiz yükseklere çıkmayı başarmış azizler mi? Yoksa, 'parktaki çiçeklere basan' yaramaz çocuklar mı? (Sevgili Alev Meisel'e yönelttiğim sorunun yanıtında geçtiği için tırnak içindedir)
Bunun ayrımını yapmak, pek de kolay olmasa gerek.
Öyle yazılar ve yazarlara denk geliyorum ki, bilgi, duygu birikimine ve bunları aktarış şekline hayran kalabiliyorum...Ama benim hayranlıklarım kendi yükseklik korkumun düzeyiyle sınırlı. Bana nahoş gelen (ki olmadı desem yalan olur) aslında ulaşamadığım bir yüksekliğin olgun bakışı olabilir. Bilemem?!!. İçimde bu şüpheyi barındırabiliyor olmak da hep hoşuma gitmiştir.
'Yaratıcılığa boyunduruk vurmak' kaygım tamamen bundan kaynaklı. Toplu yaşamın gerekleri önemlidir, kıstasları vardır. Ama bu kıstasların belirlenişinde ne kadar açık görüşlüyüz? ya da tam tersi kıstasları bu kadar değişik insanı içinde bulunduran bir yazı topluluğunda ne kadar geniş tutabiliriz.
Çözüm üretmek zor. Görüyorum ki bu konu siyasetin de, sanatın da, bilimin de, binlerce yıllık tartışma konusu zaten...kendi ölçeğinde MB'nin de tartışma konusu olmaya devam edecek...
Asıl olan,
Yaramaz çocukların da, yükseklerde gezinen martıların da canlı canlı yazıyor olduğumuz MB tarihinde bir bir yerini bulacağıdır...Eminim ki, onlar izlerini bırakacaktır.
İnsanlık tarihi de böyleleri sayesinde yazılmıştır.
'Martı' gökyüzünde yaşayan, toplu halde yem bulup yaşamını idame ettiren bir sürüde, farklı bir iş yapmış, kendini yeni uçuş tekniklerini öğrenmeye vermiş olan kural dışı bir martı'yı: Jonathan Livingston'ı konu alır.
Jonathan, farklı ve tehlikeli uçuşları denemeye niyetlendiği andan itibaren sürüde pek hoş görülmez yalnız bırakılır. Ama vazgeçmez, düşer, yaralanır, canı acır, iyileşir, yine yaralanır ve bir gün diğerlerinin denemeyi yasakladığı bir yüksekliğe çıkmayı başarır. Dünyaya diğerlerinin bakabildiğinden daha yukarıdan baktığından iyiyi kötüyü, olanı biteni daha bir bütünlük içinde görmeye başlar...
Düşünüyorum da,
Biz MB olarak bir martı sürüsüysek, aramızdan bir veya birkaç 'Jonathan Livingston' çıkma ihtimali de var demektir. Bizim Jonathanlar, cesaret edemediğimiz yükseklere çıkmayı başarmış azizler mi? Yoksa, 'parktaki çiçeklere basan' yaramaz çocuklar mı? (Sevgili Alev Meisel'e yönelttiğim sorunun yanıtında geçtiği için tırnak içindedir)
Bunun ayrımını yapmak, pek de kolay olmasa gerek.
Öyle yazılar ve yazarlara denk geliyorum ki, bilgi, duygu birikimine ve bunları aktarış şekline hayran kalabiliyorum...Ama benim hayranlıklarım kendi yükseklik korkumun düzeyiyle sınırlı. Bana nahoş gelen (ki olmadı desem yalan olur) aslında ulaşamadığım bir yüksekliğin olgun bakışı olabilir. Bilemem?!!. İçimde bu şüpheyi barındırabiliyor olmak da hep hoşuma gitmiştir.
'Yaratıcılığa boyunduruk vurmak' kaygım tamamen bundan kaynaklı. Toplu yaşamın gerekleri önemlidir, kıstasları vardır. Ama bu kıstasların belirlenişinde ne kadar açık görüşlüyüz? ya da tam tersi kıstasları bu kadar değişik insanı içinde bulunduran bir yazı topluluğunda ne kadar geniş tutabiliriz.
Çözüm üretmek zor. Görüyorum ki bu konu siyasetin de, sanatın da, bilimin de, binlerce yıllık tartışma konusu zaten...kendi ölçeğinde MB'nin de tartışma konusu olmaya devam edecek...
Asıl olan,
Yaramaz çocukların da, yükseklerde gezinen martıların da canlı canlı yazıyor olduğumuz MB tarihinde bir bir yerini bulacağıdır...Eminim ki, onlar izlerini bırakacaktır.
İnsanlık tarihi de böyleleri sayesinde yazılmıştır.
- Toplam blog
- : 146
- : 1061
- Kayıt tarihi
- : 05.12.06
Hep yazmak istedim. İnsan düşüncelerini yazıya dökünce kendi başınadır çünkü, kaygısız, katıksız ..