- Kategori
- İzmir
"Sanal aşk" derken, İzmir'de ilk sanal otobüs
Sanal dünyamız, öğretici simülatörler ile zenginleşiyor. Kayak da bu yolla öğretilmekte.
Internet dünyasının sanal arkadaşlıkları, sanal aşklarından sonra, şimdi de Türkiye’nin ilk “sanal otobüsleri” İzmir’e geldi. Böylelikle "sanal aşk" derken, şimdi de sanal otobüslerle İzmir'de, bir ilk yaşanmış olacak.
Öyle sandığımız gibi değil bu sanallık. Bu otobüslerin yine dört tekerleği var. Direksiyonu, motoru var. Şoför koltuğa oturup göstergeleri, direksiyonu, gaz pedalını kumanda düğmelerini kullanarak caddelerde, yağmurda, çamurda, karda yol alıyor. Kapılar açılıp kapanıyor, inenler, binenler…Bütün bunlar, “otobüs simülatörü” denen bilgisayar aygıtlı makinelerde yapılıyor. Tekerlekler dönmüyor, sabit. Ama, koltuğa oturup gaza basınca, yol aldığınızı görüyorsunuz karşınızdaki ekrandan.
Toplu ulaşımda olsun, modern atılımlarda olsun, İzmir B. Şehir Belediyesi, bu gibi güzelliklerde, hep önde gidiyor. Hep ilk’lerin yaratıcısı olarak İzmir’lilerin karşısına çıkıyor. Tüm belediyeleri dörde, beşe katlıyor. Yetişebilene de aşk olsun!. Hep bir numara!
Piyer Loti’den gelen mektubu da gün yüzüne çıkaran aynı belediyeydi. Loti’nin, Ermeni soykırımına ve İzmir’in işgâline karşı çıktığı, belgelerden anlaşıldı. Ama gecikilmiş olarak. Tam iki yıl sürer mi diye sızlandık. Neden çabuklaştırılmadı. Tasnif ve tercüme, bu kadar uzun sürer miydi diye de sızlandıktı.
Bu simülatörde şoförler eğitilecek… Şoför, kullanacağı aracı tanıyor. Sürüş güvenliğini sağlıyor yolcularla birlikte. Kuralları pekiştiriyor, doğru kullanım oranlarını gösteriyor bir bir. Arkadan da onlara not veren heyet var. Şoförün teknik ve uyumunu kontrol ediyor. Böylelikle de, önceden programlandırılmış sürüşler ve güzergâhta, şoförün karşısına çıkabilecek türlü olasılıklar, ekranda, hareketli olarak gözler önüne seriliyor. Karda, yağmurda yol alıyor araba. İnen binen yolcuları da gösteriyor bu simülatör. Simülatör’ de araba kullanmak, hakikisinden farksız. Bunda amaç; eğitimle, riski sıfırlamak.
Ne zaman simülatör bahsi geçse, benim ufak bir maceram aklıma gelir. Uçakların da simülatörleri var. İzmir’e gelmişti bunlardan biri. Hemen bindik tabi. Gerekli aletler gösterildi ayaküstü. Kapılar kapandı. Uçak kokpitinde, yarı karanlıkta kaldım yalnız. Gaza basınca hareket etti uçak. Ve Levye’yi kendime çekince, havalandı. Halbuki ben, havalanmaz diye binmiştim. Yere nasıl inilir, bunu hiç göstermemişlerdi. Aldı beni bir düşünce. Evin de haberi yoktu. Nasıl haberleri olacaktı? Yere çakılınca haberleri olurdu herhalde.
Bembeyaz bulutların üzerinde uçuyordum. Derken, uçak yan yattı. Ben de beraber. Tutunmasaydım, tepe teklak gelecektim. Bereket paltomun kemeri vardı. Kendimi koltuğa, iki yandan sımsıkı onunla bağladım, neme lâzım! Ayaklarımı da, yarılara kadar, bir boşluğun arasına soktum. Bakarsın havada ters döner, çakılmayayım diye. Neyse ki inebildik piste. Fren yaptım. Uçak durdu. Kapı açıldı. Ben yerimden kıpırdayamıyorum. İlgilisi geldi, kemerimi çözdü. Öyle sıkı atmışım ki düğümü, zorlandı adam.
Ve o simülatörün altında hidrolikli çelik kolonlar gördüm. Onlar, içerdeki sürüş şekline göre uçağı, yana yatırıp doğrultuyor, uçağın burnunu yere ve aşağı kaldırıp yön verebiliyor.. Bunu daha önce bilmediğime esef ettim o gün.
Gemilerin de, trenlerin de simülatörleri mevcut. Pilotlar da bu uçuş simülatöründe eğitiliyorlar. Birebir aynı aksamlara sahipler.
Oturma odanızda kayak simülatörüne bakarak kayak da öğrenilebiliyor insan. ( Kapaktaki resim) Karşınızdaki hareketli ekranda ne görüyorsanız, aynısını yapacaksınız. Sonra ekrana bağlanıp, kayak ayakkabılarınızın altındaki cihazlar , sizi sağa sola eğdiriyor. Yana açılabiliyor. Kayma tekniğini öğrenebiliyorsunuz.
- Toplam blog
- : 1616
- : 918
- Kayıt tarihi
- : 13.08.06
Hayatın dikenli yollarından geçmenin sırrı, aralarından çabuk geçmektir. Ümit, naylon çorap giyd..