- Kategori
- Gündelik Yaşam
102 yaş
Altı gün önce, onurlu olarak hayatını noktaladı Hanife teyze 102 yaşında..
Köyde kendi halinde, ama dediğim dedik karakterinde, kimseye taviz vermez görüntülerde, son derece onurlu insandı..
Onurluydu..
Çünkü..
En yakın ağabeyisinin evinde bile zorunlu olmadıkça yemek yemezmiş..
Ha bu doğru mu, yanlış mı..tartışılır belki ama..
Benim üzerinde durmak istediğim başka birşey..
Gelenek..göreneklerimiz..
Gelenekçi aile kökenli olduğum halde, gelenekçi değilimdir..
Ama..
Geleneklerimizin içinde olan "saygı"yı önemserim..
Hanife teyze köyünden çıkıp, oğlunun yanına istanbul'a yerleşeli 10 yıl gibi olmuştu..
Son yıllarda bakıma muhtaç hale gelmişti..
Gelin-kaynana anlaşmazlığı yüzünden oğlu tarafından evinden alınarak paralı bakım statüsü seçilerek başka bir eve yerleştirilir...
Hanife teyze suskun..sesini çıkarmamaktadır..
Hiç ama hiç üzüntüsünü belli etmemektedir..
Bir yıl'a yakın bakım'ı sürdürülürken.."beni köy'üme götürün"demiş hanife teyze.
Kendine yapılan bütün duyarsızlıkları kalbine gömüp, köy'üne götürülür...
Yaklaşık bir yıl toprağını, oksıjenini koklayıp altı gün önce vefat etti oracıkta...
Kimseye karşı ödün vermedi yaşamı boyunca...gelinlerine dahi..
Ben buna onurlu ölüm diyorum..
Gelin-kaynana anlaşmazlığıymış..
Ne gelini-kaynanası kardeşim..
Bu insan 102 yaşında ve bebek gibi olmuştu artık...
bunun kaynanası mı olurmuş.!
Gidin be kardeşim..gidin ya..!