- Kategori
- Çevre Bilinci
26 Nisan 1986'dan, 26 Nisan 2011'e Çernobil.
Çernobil'deki nükleer patlamadan sonra, bir diş doktorunun muayenehanesi.
Bugün 26 Nisan 2011. Çernobil'deki nükleer felaketin üzerinden tam 25 yıl geçti.
Santraldeki tasarım hatası ve reaktörlerden birinin devre dışı bırakıldığı sırada yapılan bir deney, çağın felaketini doğurdu. Felaketin doğuşu, insanların ölümlerine yol açtı. Sayısı bilinmeyen ve hala da devam eden ölümlere...
Patlamanın etkisiyle açığa çıkan radyasyon, Hiroşima ve Nagazaki'ye atılan atom bombalarının toplamından 200 kat daha fazlaydı.
SSCB bu patlamayı gizlemeye çalıştı bu yüzden patlamadan sonra dahi insanların bölgeden ayrılmalarına bir süre izin verilmedi.
Patlamanın ardından onarım ve temizleme çalışmalarına katılan 600.000 kişide yapılan ölçümlerde almış oldukları radyasyon oranının ölümcül oranın 15 katına kadar çıktığı belirlendi.
Yangını söndürmek üzere çağrılan itfaiye erlerinin vücutlarında kısa süre içinde yanıklar oluştu ardından ağızlarında dillerinde açılan yaralar da daha sonra tüm vücutlarına yayıldı. Ve ne yazık ki çoğu bir iki hafta bile geçmeden öldüler, çinko kaplı tabutlara konulup üstlerine beton dökülerek mezarlara gömüldüler.
Güzel ülkemde kimi eski Bakanlar bizde radyasyon yok deseler de yurt dışına gönderilen fındıklar geri gönderilince, milletin gözünün içine baka baka çay içtikleri sahneler de doğal olarak inandırıcılığını kaybettiler.
Patlamanın ardından radyoaktif bulutlara en çok maruz kalan Hopa'da 2006 yılında Türkiye Tabipler Birliği'nin araştırmasına göre son 3 yıldaki ölümlerin yaklaşık % 50'sinin kanser yüzünden olduğu açıklandı.
Avrupa'da Fransızlar hariç herkes ''Nükleer santrallere yeter'' derken, bizim ''Yetmez ama evet'' dememizin ve konuya 'Fransız kalmak' konusundaki ısrarcılığımızın mutlaka duygusal bir takım sebepleri olsa gerek.
- Toplam blog
- : 344
- : 1122
- Kayıt tarihi
- : 22.07.09
Okur yazarım. Okur yazarlıktan kastım, okuduklarımı yazmamdır ki, bu yazılarımı genellikle 'kitap..