85 yapraklı defter: Necmettin Erbakan

29 Ekim 1926’da bir defter bulmuştu. İçinde not alınan metinleri okuyordu Tarih Efendi sessizce…  

Türkiye bir “mühendis”in ülkeyi inşa etmesine tanık olmuştur. Türkiye’nin siyasi yapısını, fikir yapısını “makine” düzeyinde sisteme oturttuğunu söyleyebiliriz. Siyaseti kimi zaman “selamet” ile duraksamıştır. Ama durmayıp yola devam ederek “refaha” ermek istemiştir. Refah düzeyini pek bir ölçüde sağlayamadıysa da “fazileti” ile önünü iliklemiştir. Onun düşünceleri “saadete” erdiğinde artık çok yaşlanmıştı. Geriye ak saçı ile yorgun bedeni eser kalmıştı. 17 Ekim 2010’da Genel Başkan olarak tekrar kozasına dönmüş, “12 Haziran”ı bekliyordu. Eleştirilere rağmen siyasetten uzak kalmadı ve bir şeyler için gündemin kovanındaydı. Tarih onu tekrar “Ankara”ya götürecekti, fakat bu sefer sağlık durumu yüzünden...  

19 Ocak kalbe bir muhtıra gelmişti…  

Darbelere alışık olan mücahit bu sefer kalbi tarafından bir muhtıraya uğramıştı. Kâbusu olan “28 Şubat” aslında bilinmeden Azrail günü olarak tayin edilmişti. Ankara’da “güven” içinde siyasete geri dönmesi bekleniyordu. Pes etmeyen bir yüreğin, vakti gelmişti lakin… Tarih Efendi öksürerek…  

27 Şubat 2011 “28 Şubat”a bir kala…  

85 yılın dolduran defter, 86’ncı yaprağı olmadığını bilemezdik elbette. Son yaprağın defterin arka kabı olacağı elbette meçhuldü. Kalbi hızlı hızlı yazıyordu 85’nci yaprağı sanki bir şeyleri yetiştirmek için… O defterde 28 Şubat 2011 üzerine bir şeyler olmayacak şeklinde yazar kalem hızlandıkça hızlanıyordu. Vakit dolmuştu… İnce bir tiz sesi ile kalbi kontrol eden “makine” bir vagonun gidiş edası ile son bileti kesmişti… Tarih Efendi dalmıştı... Elinden düşen defter kapandı ve Tarih Efendi silkinerek; arka kapakta bir isim belirlenmişti onu okudu: Necmettin Erbakan.