- Kategori
- Psikoloji
Öfke!!!

İnsan herşeye kızabiliyor anlamlı, anlamsız. Öfke tüm hücrelerinize saniyelik şırıngayla enjekte oluyor ve sizi öylece, kaskatı ele geçiriyor. Tüm güvenlik devreleriniz ve mantığınız o anda devre dışı kalıyor. Kırılan kalbiniz, onurunuz ve onları savunmaya geçen şiddetli öfkeniz öyle bir güç kazanıyor ki, sonrasında yıkıntıların arasında kalacağını bile bile bir adım öne atılıyor. Gözyaşlarınız hırsınıza direnemiyor bazen. Kırıldıkça kırıyor insanoğlu, bazen alıp başını gitmek istiyor. Onu olduğu yere sıkıca çivileyen çivilerine inat. Bazen ağızdan düşünmeden yuvarlanan sözcükler, bir sonu getiriyor. Başıboş, anlamsız ama bir o kadar da gurur kırıcı bir sonu…
Bugün o sonlardan biriyle senden gidiyorum. Deli gibi pişman olacağımı-olacağını bilerek gidiyorum. Çünkü saygı bitmek için anlamlı cümleler beklemez. Çünkü kırılan hiçbir şey artık birinci el kadar orijinal değildir.
Kalırsam seni bitiririm, gidersem kendimi, senin için kendimi feda ederek gidiyorum.