Neydi acıtan bu kadar yüreğini. Karmakarışık düşünceler yumağında ilerliyordu düşünceleri. Belki çaresizlik, belki yorgunluktu onu böyle hissettiren. Belkide yalnızlıktı. Öylesine karanlıktı ki d..
Alışkanlık haline gelmesin aşkınız, sevdikleriniz. Heyecanını yitirmek demek alışmak. Yarısını kaybetmek demek.İnsan alıştıkça unutuyor. Alıştıkça boşveriyor. Ne de olsa hiç gitmedi. Gitmez artık..
Kalbine bir bıçak gibi saplandı aşkı.Kanıyordu kalbi, ağrılar içindeydi.Yaşamak istemişti bu duyguyu oysaki. Sevmek istemişti. Kalbi onun adını söyleyerek atsın istemişti. Bu kadar acı olacağını bile..
Bulutların üstünde misin?Kanatların mı vardı senin?Uçuyorsun işte.Yüzün her zamankinden çok daha aydınlık. Işık saçıyor gözlerin.'Nedir?' dedim, ' seni bu kadar hayata bağlayan şey? Gözlerinde..
Kanatsız bir kuştu o. Belki yaramaz bir çocuğun oyununa gelmişti. Belki hırçın bir anında yitirmişti, özgürlüğe bir adım olan kanatlarını. Oysa o uçmak için yaratılmıştı. Taşımazdı bedenini ayakları...
Almanya doğumluyum. Kocaeli'de oturuyorum. Üç yaşında bir oğlum var. Anadolu Üniversitesi Kamu Yönet..