Kendimle savaşmaktan, kendimi anlamaya çalışmaktan, anladığımdaysa anlatamıyor olmaktan… Anlaşılmamaktan ya da yanlış anlaşılmış olmaktan… Kaçmaktan bazen durmaktan, gitmekten ama kalamam..
Uzaktan da katabiliyorsun kendini bana, her gün yeni bir sen ekliyorsun yaşantıma. Gizlerinle keşfedemediklerinde her gün başka bir okyanusun dehlizlerinde gezdiriyorsun yüreğimi! An geliyor yok..
Herkesten ayrı düşersin bir gün, ailenden, dostundan, sevgilinden, arkadaşından, yarınından, bugününden, yıllarından….. Kendinden ayrı düşmek en kabullenilmez olanıdır. Kendini kaybetmişsi..
Dünyanın keşfedilmemiş bir yerindeydi gözlerin. Kimsenin uğramadığı, ilk ayak basanın ben olduğu bir yerdeydin geldiğimde. Kaybolmuş, unutulmuş, kimsesizlikteydi gözlerin benimkilerle tan..
Yaşamın taşlarını yerleştirirken yollarıma, özlemler hep yanı başımdaydı.. Küçük bir kız çocuğuydum, özlemle tanıştığımda. Yaktığının yakmak olduğunu, acısının acı olduğunu anlayamayacak kadar..
Kendi kabuğuna nasıl çekilir insan, nasıl kaybolur kendi içinde, kendi sesinden duyduğu çapraşıklıkta… Yok olanları geri getirebilmek mümkün müdür, kaybettiklerini geri kazanmak? Bir andır gid..
Sıcağın en yakıcı günlerindeydi varlığınla geldiğin zaman. Güneş bulutlardan da sızarak gücünü kanıtlamaya çalışıyordu aksine giderek saatlerin. Akşam oluyordu, etkisi geçmiyordu yakıcılığın. B..
Kim bilir kaz kez dön diyebilmek istemişsindir. Dönmesini, bıraktığı yerden yerleşmesini dilemişsindir gidenin ardından. Bıraktığı tüm yaşam geride kaldığı gibi değildir aslında. Giderken götür..
Beyazın içinde gizlenenleri düşündün mü hiç, kendini içine çeken huzuru bulacağın sandığın beyazın içinde kaybolmak istedin mi? Neden çeker bu kadar içine beyaz kendini, neden yumuşak pamuk gib..
Bir kapının ardındaydı gözlerin.. Sen yukarı bakarken gözlerinden akanlarla bağladın, ömrünün kalan yarısına benle başlayacak günleri.. Son orada bakarken gözünden bana yayılanları durdurma..
Sıcağıyla bilinen memleketimde bir kış gününde geldim dünyaya. Bütün tezatlıklar hayatımda farklı r..