Kapılardır, aralandıklarında arkalarındaki ışıkları yüzümüze tutan. Bekleşirdi hep çocuklar ana sütüne hasret gibi kapıların ardında. Ay, karanlığı kovarken gönül bahçelerinden çiğdemleri özlüyorduk..
Yokluk karanlıklarından varlık aleminin aydınlık ufuklarına hediye edilen insanoğlunun alın yazısı mıydı Töre? Yoksa, Töre mi kendi yazısını yazıyordu masum bebeklerin alınlarına? Beyazları karaya dö..
