Ve kaldığı yerden devam etti. Hikayenin başını unutturacak kadar geç kalmıştı oysa... Aldırmadım.Dedi ki: "Soluğu hüzün, umut ve tütün kokan bir adamdır gece. Yüzünde bir kaç çilek çalmış da y..
Sana ne gösterildiyse o kadar biliyorsun. Gözlerini kapayan eller, kendi ruhunun o koca parmaklı elleri perde sana. Onun aralıklarından bakıyorsun hayata ve insanlara. Zaman geçiyor. O aralıkl..
Diyor ki: "Beni sınama" Oysa bilmiyor hayat hep sınar bizleri. Her gün binlerce sınava sokar da ruhumuz bile duymaz. O "beni sınama" diyor. Onu sınayan benim içimde hayata karşı geliştirdiğim duvar, o..
Her yüz istese de istemese de bir duygu uyandırır insanın içinde. Ne sana bağlıdır bu ne de o yüzün sahibine. Ortada duran bir şeye elini uzatıp aklına yerleştirmek gibidir, vardır ve alırsın...
Hayat bitiş ve başlangıçlardan ibarettir. Ve birşey bitince hayatında, başka bir eve taşınman gerekir. Pencereleri başka bahçelere bakan, gün ışıkları alışmadığın bir taraftan gelen başka bir eve. Ve ..
Saçlarım gibi aklım da dağınık. Son zamanlarda halim bu. Tarakla sertçe tarıyorum saçlarımı sanki düşüncelerim tarağın dişleri arasında bir hizaya girecekmiş de, ben de huzura kavuşacakmışım gibi. Biz..
Çocukluğumun başlangıcını, bahçenin en uzak köşesindeki dut ağacının dallarından birinde sallanırken, kendimi yumuşak toprak üzerinde bulduğum bir zaman olarak hatırlarım. Toprağın üzerinde sırt üstü ..
Zaman gelir, hayatın o deli ritmi içinde, durur ve düşünürsün. Yerini kaybetmiş ve dünya üzerine öylece savruluvermiş gibi duyarsın kendini. Ve sorarsın kendine; ait olmanın ne demek olduğunu, nası..
Bu, hayata ancak aklını kaybederek dayanabilen bir adamın öyküsüdür...Çok eski zamanlardan kalan bir insan öyküsü anlatıyor bana. Kırışmış elleri ile yüzündeki saçları geriye itiyor. Gözlerine..
Susar zaman gecenin tam orta yerinde. Aklında bir cehennemle oturursun da, sıradan yaz akşamlarının habercisi çekirgelerin o kesintisiz neşeli sesine şaşarsın. Sen, kendi cehenneminin içinde otururken..
