İnsanı, hayatı anlatır kelimeler, insanın en neşeli ve en can alıcı hissettiklerini... Öyle taşar ki bazen yetmez avazsız nefesleri, yerinde duramaz o zaman kelimeleri. Dökülür bazen bembeyaz sayfa..
Özenle, özene bezenedir ellerinin değdikleri. O yüzden o kadar çok ağrıyorlar belki de. Güzel olsun istersin her şey. Onarılmış, bakımlı... Güzellikler dirence umut... ..
Darmadağınlık... Birbirinden bağımsız, parça-pinçik, Koptum. Kiminleydi benim bağım unuttum. İki kez kist alındı sol gözümden. Kimse hatırlamıyor, kimsenin gözlerine sokulmadı gözümün eksikliği tar..
Gerçeğimi aradım Bulduğumu sandıkça kayboldu yansımalar Zifir karanlıkta perde aralıklarındaki ışık Yeniden tik-tak lara döndü yaşam Bir türlü tutamadığım sevdiklerim ..
Dün, emekli arkadaşlarımla Pierre Loti'ye kahvaltıya gittik. Sabah İstanbul'da yağmur vardı, umurumuzda değildi, yolda durdu iyi oldu. Kahvaltımızı kapalı yerde tamamladıktan sonra hava açtı, kahve..
Şevkatsiz buz duvarlarında göz yaşı izleri... Görünmeyen parmaklıklarla, Hiç bir harfe girmeyen hapishane cinsi bu. Adı hayat. Bencil bir suskunlukta, susma halleri. İ..
Kasım gitmeden size bir soğuk yapayım dedi ve soğuğunu çıkardı torbasından. Kışlık yorganların ortaya çıkma vaktiydi. Çıktı. Dolap açılınca içlerinin tozları alındı, yeniden yerleştirildi. Yıllardı..
Kutu açılmıştı ya hani, oradan bir sayfa geçti elime. Çizgili harita metot defterinden koparılmış, iki tarafı güzel yazımla doldurulmuş, artık iyice sarı renge dönmüş. Cümleler yazılmış, her cümlen..
Kutudan bir asker mektubu; Canım, Allah nerde diye sorduğumuzda "Ahinya" diyerek parmağınla yukarıyı gösterdiğin zamanların üstünden yıllar geçti. Adam olmadığına karar verdik ve seni asker..
Delilik, ölüm, hayatla mücadele hangisi en zoru? Gülümseyerek her şeyin farkında olarak boş bakışlarla bakmak etrafa hiç ses çıkarmadan. Sevgini dile getirmeden, acılarından yüksünmeden, canın ağır..
