Ne kadar yakınız aslında. Ve ne kadar uzak. Hayat akıp gidiyor içimizden ama biz bir pencere kenarından seyreder gibi bahsediyoruz yaşananlardan, yaşadığımız günlerden. Kendimizi dışında tuttuğumuz ha..
Ah Sevgili; Farkındayım; bugünlerde kırık bir kalemle, eksik kalan kelimelerle, ucu açık cümleler yazıyorum sana sürekli. İçimdekiler kan damlaları gibi düşüyor kağıda. Zamansız kalıyor m..
O benim! Neye benzediğine, nasıl alındığına dair bir fikrim yok. Üstelik henüz elime geçmiş de değil. Ama bana alındığını biliyorum. Bana alındığı için, bana değer görüldüğü için dile dökmesem bile ke..
Adı Oğuz’du. Neden bir başka isim değil de Oğuz, bilmiyorum. Bildiğim; biri vardı işte, henüz tanımıyor olsam da, ne yaşı, ne görüntüsü, ne kişiliği hakkında bir fikrim olmasa da bir gün mutlaka tanış..
Bugünlerde iyice soğuk olmaya başladı farkında mısın? Gökyüzüne çevirme hemen başını, havalardan, gelip de her an kalkacak bir misafir gibi davranan kışın soluğundaki, o keskin soğuğundaki günlerden b..
Bir çocuğun yaşamı bu iki dudağın arasında olabilir mi? Bebeği yokmuşcasına bakan içini göremediğim şu gözlerde, neyi nasıl ifade edeceği bilinmeyen dar vakitlere sıkıştırılmış kelimelerden oluşan şu ..
Biliyor musun; yanlış bir yerde miyim, diye sordum ben de kendime önce. Gözle görülen bir şey yoktu aslında, söze dökülmüyordu, başkalarınca yansıtılmıyordu bana, tutup anlamaya, anlatmaya çalı..
Rüzgarım. Asi, başına buyruk, ama buna rağmen gittiği yeri bilen. Usulum bu aralar. Sakinliğim baharın habercisi. Hafifçe, belli belirsiz süzülüveriyorum aralık bırakılan pencere kenarlarından, sokak ..
Gözlerinde, kelimelerin yetersiz kaldığı zamanlardan kalma bir bakış yakalayacağımı sanmıştım. Hiç bilmediğim yabancı bir öfke değil. Sözlerinde, içinde sadece biz olan cümleler. Oysa kurduğun bu şidd..
Belki bugün izinli olmamın da etkisiyle evden hiç çıkmayıp dinlendiğim, kendimi dinlediğim sakin ve huzurlu bir gün geçirmişimdir hatta mutlu olmuşumdur bu dinginlik sebebiyle. Belki de yağmurun sıklı..
