Tam hayatın koşuşturmasına alışmışken bir telefon alt üst eder herşeyi. Kaybetmeyi, yalnızlığı unutmuşken ve herşey yolundayken bir tekme vurur hayat. Ayağa kalkabilirsen ne mutlu sana. Ama kalkama..
Empati her an gerekli diye savunuruz hep.. Ama öyle zamanlar vardır ki; değil empati kurmak, tek kelime bile edemeyiz. Koyamayız kendimizi başkasının yerine. Konuşamayız, düşünemeyi..
Ne de güzel suçluyorsun beni. Hala anlamadan sorguluyorsun gidişimi. Beni, hissettiklerimi umursamıyorsun bile. Hala umrunda değilim. Böyle mi sevdin beni? Böyle mi değer ve..
Şu günlerde kitap okumaya verdim kendimi. İnsanlarla pek muhattap olmak istemiyorum. Çünkü sessizlik istiyorum. Kimseyle uğraşmak istemiyorum. Ama farkettim de kitapların konusu ne olursa o..
Bazen kelimeler kifayetsiz kalır hislere.. Yazmalıyım, yazmalıyım ki çözülsün içimdeki düğümüm... Günün her saati farklı beni yaşıyorum. Önce mutlu, sonra yaşadıklarına öfkeli, ardı..
Anlatacak o kadar çok şey var ki... Siz gittikten sonra herşey çok değişti. Bir türlü gözünüzde büyütemediğiniz evlatlarınız ve bıraktığınızda minicik olan torunlarınız kocaman oldular. Hat..
"Bir blog daha yazmalıyım" dedim kendime... Bugünün yorgunluğunu attırmalı... Nöbetteyim bugün, bir sevk haberi geldi gittik hastaneye.. Bir bayanın doğum zamanı gelmiş, biz..
İlk kez birinden ayrılmıyordum ama, sanki o çengelli iğneyle etime tutturulmuştu ve özledikçe canıma batıyor, kanıyordum... Bir şey vardı onda çözemediğim. Zor..
Kendimden öyle uzaklaşmışım ki ancak toparlanabildim. Herkesin, hatta atanmadan önce benim bile, toz pembe gördüğümüz şu memurluk denen konum hiç te yaramadı bana. Bugün farkettim d..
Bu kadarı yeter, Ben de bitti mi biter.. Bu cümleyi kurmak kolay ama yaşaması o kadar zor ki.... Ama "bitti" deyince dönüş olmuyormuş. Hele ki karşındaki kılını kıpırdatmıyo..
