- Kategori
- Gündelik Yaşam
Bir telefon...

Tam hayatın koşuşturmasına alışmışken bir telefon alt üst eder herşeyi. Kaybetmeyi, yalnızlığı unutmuşken ve herşey yolundayken bir tekme vurur hayat. Ayağa kalkabilirsen ne mutlu sana. Ama kalkamazsan da zor günler baş gösterir.
Telefonda sevdiğini kaybettiğini söyler tanıdık bir ses.
Kaybettiğin babansa; artık o yaslandığın yüce dağ yoktur arkanda.. Her başın sıkıştığında sığındığın limanın yıkılmıştır. Koruyanın, kollayanın seni terketmiştir.
Kaybettiğin annense, şefkat gösterenin yoktur artık. hastalandığında başında bekleyenin, yemeyip yedirenin, hayatını sana karşılıksız adayanın yoktur. büyüdüğünü hissedersin ilk defa o an.. Her büyüdüğünü söylediğinde seni kundakta bebek görenin yoktur çünkü..
Kaybettiğin eşinse; kabul olmamıştır bir yastıkta yaşlanma dileklerin. Ömrünün sahibi, belki de çocuklarının anası-babası.. Boş kalmıştır yatağının bir yanı, sökülüp alınmıştır sol yanın.
Kaybettiğin dostunsa; yoktur içini döktüğün. Dertler katran olup kalacaktır içinde. Çünkü yoktur suratını astığında yüzünü güldürenin.. Resimler de, hatıralar da avutmaz yüreğini.
Bir telefon alt üst eder herşeyi. Cepte görürken sevdiklerimizi söker alır yüreğini. Söylenecek bir çok şey vardır aslında hala, yaşanacak bir sürü güzel günler..
Keşke daha çok yanında olsaydın, keşke daha çok söyleseydin sevdiğini..
Sarılsaydın işi gücü bırakıp sımsıkı..
Keşke..
Hala vaktin var..
Kaybetsen de birini, kazanablirsin diğerlerini..
Sev, sevil, hissettir ve söylemekten de göstermekten de çekinme..
Yarın geç olabilir..
Yanında bulamayabilirsin..