İçime işlemişti sanki hüzün, sensizlik miydi gözlerini gördüğüm anda yokluğunu hatırlatan, yoksa kader miydi bu tanıdık sima yada bir tesadüf müydü, sonucu imkansız asla kavuşulamıycak olan bir ayr..
Hangi gök/yüzüne bakmalıydım bilemiyordum. Anlaşılması bu kadar güç müydü bu düşlü gözlerinin, rengi belirsiz miydi bu bahar açması gereken yüreğinin, umursamaz mıydı yaşanmışlıklar yine, acı bir r..
Aranılan ama bulunmayan, olsa da rast gelme olasılığınızın çok düşük olduğu, üç (milyon mu desem) bilinmeyenli denklemden bile daha zor olan bir bilmecedir bu, Bilin bakalım kim?Hayatımızın aşk..
Gittin… Çaresizliğim bir nehrin kayalara çarpışındaki damlacıkların sızlayışını, ızdırabını çekiyordu…Gittin… Zaman durmuş yerçekimi yok olmuş gibi gözlerimin önünden yavaşça süzülerek, elim..
Bir söyleşiydi yaşam karşılıklı sarsıntılarıyla zamanda yol aldıran…Bu yolda detone olmuş hayatlar bedenler çoktu… Çoğunluğun yok-luğunu-olduğunu gördüm ve görmek istemeyip kendi içime büründüm, ..
Bir ekimin çıkmazında içime ektiğin sevişmelerin… Topladım tek tek gözyaşlarımla suladıklarımı, bu sene mahsul bol ürün vermedi… Bu kışı çıkarmaz bahara varmaz, yüreğimdeki çoluk çocuk aç kalır anla..
