Zaman bize ve bizden olmayan her şeye aynı muameleyi gösteriyor. Belki haksızlık, belki değil. Biz zamanı kendimizce bölüp sonra uslu uslu toplarsak kendimizi nerde buluruz peki. Yap-boz’ un arta kala..
Bir akşam üstüne doğru gökyüzünü koyu bir griye bürüyen renkler şehrin üstüne sessiz sakin bir sıcaklık çöktürüvermişti... Ellerinde minik bir kız çocuğuyla tünele koşuşturan bir kadın diğer elinde dü..
Dergi kapaklarında ve ya gazete manşetlerinde kırık bir bulut gölgesi düşmemiş beyaz yüzlerden biri değil gördüğüm yüz. O kırık bulut gölgesi ki, içine hapsedebilir hala buhranlarımı ve sana sadakati..
İlkokul sıralarında tahtaya çıkar bir yazı veya bir problemin çözümünü yazarken elimizdeki tebeşiri istediğimiz gibi kontrol edemeyince karışık yazılar çıkardı ortaya. Ya da yazdığımız yazı veya çözme..
