10 Temmuz 2009 tarihli Evrensel gazetesinde okuduğum bir makale ilgimi çekti. Üzerinde yorum yapılan başlıklar ya da yapılmayanlar beni fazlasıyla oyaladı, zihnimde çeşitli türev düşünceler oluşturdu..
"Günay için ağladım bu gün. Günay’lar için. İçin, için. Hıçkıramadım yutkundum. Dışa vuramadım. Otobüsteydim. Nasıl izah ederdim fark edip ilgileneceklere? İlgilenen olur muydu? Ne diyecektim sorsala..
Geriye dönüp baktığımda, hayatım boyunca hep mağdurun yanında bulunduğumu anlıyorum. Haksızlığa uğrayan arkadaşımı koruyarak başlamıştı hayat. 1980 öncesinin koşullarında, provokasyona alet ..