Hasta olmayı hiç sevmiyorum. Çocukken ise çok sevmiştim bir hastalığımı.:) Kızamık olmuştuk kız kardeşimle birlikte, yaş altı. Hiç kızamık olunca sevinir mi insan? Eğer babasına da..
Benim çocukluğumun en önemli karakteriydi ablam. Hayatımın en önemli kişisi, hani derler ya rol model, tıpkı öyle. Ben doğduğumda aynı kira evinde yaşıyormuşuz. Buradan anlayacağını..
Cep fotoromanı okudunuz mu hiç? 70'li yılların Beyaz Dizi'leri... Ama daha masum, Beyaz Dizi'ler gibi cinsellik dozu kaçmış değil. Hatta neredeyse hiç cinsellik yok. Sadece aşk var... Ben s..
Bugün, size on yazıdır durmaksızın anlattığım, çocukluğumun en sevdiğim, Gümüşarayıcı Sokağı'ndan çıkıyorum. Şimdi Çavuşdere Caddesi'ndeki evimizdeyiz. Burası, Tanyolu apartmanının ..
Nasıl keyifli bir öğleden önce geçirdim bugün bilseniz. Bir iş için erkek kardeşimle Şile'ye gitmek durumunda kaldık. Aslında oraya gidecek olmak, bu kadar işim arasında öyle büyük bir yük ..
Üsküdar'da bir çingene mahallesi vardı, adı Selâmsız idi. Selâmsız adı hâlâ yerli yerinde duruyor ama, çingene mahallesi yok artık. Çok çingene tanıdım, evlerine girip çıktım çocukken. Hala..
Kaç gündür Tekel ve Tekel’de çalışan işçi kadınların maceralarını konuşup duruyoruz bir arkadaşımla. Benim annem de Tekel işçisiydi, haliyle biz çocukluğumuzu Tekel’in yuvasında geçirdik. Ş..
İnsan hayatında bazı yıllar önemlidir. Evlilik, çocuğun doğumu yahut ayrılık gibi. Bir de hatırladığın zaman yüzünde bir gülümseme oluşturan yıllar vardır. Çok iyi geçmiştir o yıl, çok gülm..
Pencereye vuran yağmur damlaları Adapazarı'ndaki öğrenci evimi hatırlattı. Orada da caddeye bakardı evimizin penceresi, orada da pencere önüne ağacın dalları eğilirdi. Her ilkbahar yeniden ..
Yıl bin dokuz yüz yetmiş yedi, yaş on bir, aylardan temmuz. İlk kez Bartın'a, babamın köyüne gideceğiz. O yaşa kadar adını hep duyduğumuz ama hiç gidemediğimiz baba evine. Heyecan diz boyu,..
