Ne zor işmiş insan olabilmek yahu, hadi oldun diyelim ya o mertebede kalabilmek. Hele önce bi olabilelim de, sonrasına bakarız demek geliyor içimden. Nasıl bir sistemin içine düşmüşüz aklım..
Herhangi bir dağ köyünde otların arasında çıplak ayaklarınızla yürüdünüz mü bilmiyorum. Tırtıl otlarının çıplak teninize yapışan o çapkın sarılmalarını, tepelerin ardından heybetiyle doğan, ve ara..
Öğrenmenin güzelliğini yaşıyorum içine doğduğum her yeni günde. Üstelik artık bir başıma da değilim bu yolda, yıllardır yalnızlığımdan dem vurduğum o şikayet mektuplarımı da yazmıyorum evrene. Tam..
Öğrenmenin yaşı yoktur sözünü zamanla hepimiz kullanmışızdır mutlak. Hatalarımızdan utanmak yerine ders çıkarmak için en iyi savunma silahıdır aslında. Sadece yaş aldıkça mı öğreniyor insa..
Hadi becerebiliyorsan, yaşadığın şu an, şu zaman diliminde, hiçbir şey olmamış gibi davran bakalım. İçinde bulunduğumuz bu can sıkıcı tablodan umut çıkart bakalım Suya sabuna dokunm..
İçinde yaşadığımız dünyada neler oluyor böyle inanın anlayamıyorum. Bu sabah diyorum, gün güzel, gün aydın olsun, mutlaka keyifsizlik tohumları filiz veriyor bir yerlerden ve kararıyor saba..
Öz güven, sahiden de iyi bir şey midir? Ya da azı karar çoğu zararlardan mıdır. Kendi içimde, çelişkiye düşme sebebim midir şu özgüven, onu düşünüyorum. Bunu anlayabilmek adına çok kere etü..
Ortalık sakin gibi görünüyor sadece, böyle olmadığını hepimiz gayet iyi biliyoruz. Ahtapotun kolları gibi siyaset arenası, dönüyor her yöne, tıpkı dünya gibi, bundan sonraki günler nelere gebe bilm..
Son günlerde bir yaşlılık psikolojisine girdim ki sormayın gitsin. Yaş aldıkça çocuklaşır insan, bırakır kendini hayatın akışına zorlamaz derlerdi ama, galiba bu durum bu günlerde benim için geçe..
Yeni yıldan, yeni günden yeni arkadaştan, belki yeni bir yerleşim yerinden, yeni yönetimden kısacası yeni olan her şeyden umut bekler olduk. Tecrübe denilen şey aslında eskiyerek biriktirdi..