Bir hikayeden ilham alınmıştır Dört tarafı kapalı karanlık bir odada uyandı kız. Düne dair hatırladığı şey güneş ve insan yüzleriydi. Elleri zincirliydi günahlarına. Hataları yüzünden çıplaktı..
Kapı çaldı az önce, sen sandım. Ruhumun derinliklerinde aralık bırakmıştım. Nezaketen çalmış olmalı gelen. Ayağa kalkmaya mecalim olmadığını bilmeden. İyiyim... Merak ettiysen söyleyeyim dedi..
Güneşin doğuşuyla başlayana hiç bitmesin diye inanıp iman etmekti aşk. İlk nefesini alırken ağladığından ikinci nefesini içine çektiğini anlamayan bebek gibiydi. Yalanı görmüş, yalanı iliklerine i..
Bugün mutluydu akşamın karanlığında. Saya saya bitiremediği yedi günün sonunda sevgili güneşinin ardına saklandı. Konuştu, dertleşti, sevildiğini hissetti. Karamsarlıkları yıkıp umudu koydu önüne v..
Farkettim ki, kendimi harfler içinde kaybetmem için acı çekmem gerekmiş şimdiye kadar. Mutluluklarımı da yazdığım oldu elbet; çoğu zaman seyrekliğinden. Artık kimseye kızmamaktan, yargılamadan infa..
Bir kitapçıdan aldığım ve üç senedir kullandığım not defterimde rastgele bir sayfa açmaya karar verdim. Walter Benjamin’in ‘son bakışta aşk’ kitabından bir alıntı vardı: “Kitaplar ve fahişeler- bir..
Derin bir nefes alarak arkasına yaslandı. Defalarca oturduğu koltuğun şimdi onu neden rahatsız ettiğini düşündü. Böyle saçma şeyler düşünüyordu işte. Ağlamamak için. Gözlerini kaçırması yetmiyordu...
