Sosyalleşmek başka bir şey canım. Kimisi sosyeteye karışıp yapar bu işi, kimisi sanatsal platformlarda, sergi açılışlarında, seminerlerde ve benzeri etkinliklerde… En doğalını yurdum insan..
Alt tarafı bir ömür işte, üst tarafı parmak izi bıraktığınız samanlı bir kâğıt. Üstelik yıllar geçtikçe dünyanız büyür, parmaklarınız küçülür. İçinizde adımlayan, hafıza kaybına uğradığını sandığın..
Sonuna kadar açık bir kapının aralığından süzülen ışığın karşısında duvar varsa, karanlık olarak geri döner. "Bütün pencereler içeri açılır" yanılgısını tercihler anlamsızlaştırabilir ancak. Seçiml..
Kabuğum çatladığında fısıldadılar “büyü/serpil/kocaman ol!”… Herkes beni seviyor, şu havada uçan kuşlar bile. Etrafımdaki o köklü büyük ağaçlar kollarını uzatıp duruyor “gel” der gibi… İlkbahar, yü..
Haftalardır Sevgililer Gününe hazırlananlar varmış… Hadi öncesiyle birlikte canlandıralım. Zaten her şeyi kurgular olduk. Benim de çorbada tuzum bulunsun dedim… Öncesi Erkek Tarafı<..
Kendinize olan inandırıcılığınızı ne zaman yitirirsiniz biliyor musunuz? Hissettiklerinizi tamamen örtecek maskeyi şekillendirmeyi tamamladığınızda… Size ait olmayan kıvrımlar yerini aldığında, o ç..
Bir bulutun "yağsam mı?", "yansıtsam mı?" ikileminden doğan mürekkep lekesinin soyut izlerinde kimi masalını, kimi kabusunu görür. Yağmur yağar, leke silinir, masal biter, kabus kalır.. sonra..
Sonra ayrıntıları hatırlıyorsun.. Neden sonra? Ne`den sonra? Neden? Çıkrık dönüyor, ve her dönüşünde tam da aynı yerde, (bir turu tamamlama süresince alışmışken ezgiye) önce b..
Kalan olmak gidenlerin anılarının da sorumluluğunu taşımak gibi oldu hep. Bu eşyayı sahiplenmek değil, tam tersi boşluğu sahiplenmek; duvarların ya da atmosferin sardığı boşluğu... Birinin anlamsız..
Üst-üste dizdiğimiz taşlardan, soluksuz birbiriyle bağımsız küçük kareler, dikdörtgenler oluşturduk... Kimine duvar dedik, kimine kapı, pencere... Uzaklık ve yakınlık kavramlarını kendi tekelimizde..
