Sonra gözlerimi açıyorum, ve bana ait olmayan bir dünyaya merhaba demişliğimin üzerinden geçen bir çeyrek asırdan iki sene eksik. Dil de kolay lakin dile kolay. Mis gibi bir kahve kokusu geliyor bu..
İçerimde bir ben var; sanki ele geçirilmiş. İçerimde bir ben ki, hep gurbetteyim. Ne bir ağaç dalı, ne bir o tastamam yeryüzü kendimi ait hissettiğim. Ve hatta bazen ne de o bir adam, ki hep düşler..
