Zamanın içinde öğrenmeye çalışırken hayatın getirdiklerini durdurmaya çalışıyor bazen insan. Zamansızlıkları, zamanı durdurmayı orada kalmayı.... Tiktaklarla öylece yaşama direnmeyi. Duracağını sandı..
Kendimden yola çıkarak tanımaya çalıştım insanları. Bazen taşarak, bazen coşarak, kaçarak, kovalayarak, tutunarak, dayanak olarak, yol arayarak, yol göstererek, yavaşından hızlısına yeni kapıl..
Biz kırıldık daha da kırılırızSon kötü günleri yaşıyoruz belkiİlk güzel günleri de yaşarız belkiKekre bir şey var bu havadaGeçmişle gelecek arasındaAcıyla sevinç arasındaÖfkeyl..
Bir kapının ardındaydı gözlerin.. Sen yukarı bakarken gözlerinden akanlarla bağladın, ömrünün kalan yarısına benle başlayacak günleri.. Son orada bakarken gözünden bana yayılanları durdurma..
Beyazın içinde gizlenenleri düşündün mü hiç, kendini içine çeken huzuru bulacağın sandığın beyazın içinde kaybolmak istedin mi? Neden çeker bu kadar içine beyaz kendini, neden yumuşak pamuk gib..
Kim bilir kaz kez dön diyebilmek istemişsindir. Dönmesini, bıraktığı yerden yerleşmesini dilemişsindir gidenin ardından. Bıraktığı tüm yaşam geride kaldığı gibi değildir aslında. Giderken götür..
Yaşamın taşlarını yerleştirirken yollarıma, özlemler hep yanı başımdaydı.. Küçük bir kız çocuğuydum, özlemle tanıştığımda. Yaktığının yakmak olduğunu, acısının acı olduğunu anlayamayacak kadar..
Dünyanın keşfedilmemiş bir yerindeydi gözlerin. Kimsenin uğramadığı, ilk ayak basanın ben olduğu bir yerdeydin geldiğimde. Kaybolmuş, unutulmuş, kimsesizlikteydi gözlerin benimkilerle tan..
Kendimle savaşmaktan, kendimi anlamaya çalışmaktan, anladığımdaysa anlatamıyor olmaktan… Anlaşılmamaktan ya da yanlış anlaşılmış olmaktan… Kaçmaktan bazen durmaktan, gitmekten ama kalamam..
Acıtarak gülümsetiyor içimdeki sen. Giderken yanında götüreceklerini kazandırmaya başladığında bahar çiçeklerini hazırlıyordu. Sen gülümsüyordun, baharın çiçekleriyle gelmiştin. Sesin melodiliyd..
