BULUTLAR GEÇİYOR GÖĞÜMDEN...UMUTLAR GİDİYOR GÖNLÜMDEN... YAŞLAR AKIYOR GÖZÜMDEN... SÖZ, GÖNÜL TELİMİ TİTRETİYOR...GÖZÜM UZAKLARA DALIYOR, BİLMEM NEDEN...AKLIM, FİRARİ GÖNLÜME G..
İnsan, insana benzer; Yağmur damlaları gibi... Sıvı olmasa da, sıkıntıları benzeş... Taş taşa benzer, yürek misali... Doku değişir, bazen de; sevda adı... Hüzün yağıyor, yağmu..
Yalnızlık; ömür boyu sürer... Ömrümüzün yoldaşıdır, yalnızlık...Sohbet etmese de, yalnızlık içimize değmese de;Hep, uygun adımlarla eşlik eder yanı başımızda; daima bize... Geç..
Eskiyiz...Eskitiyoruz...Yiyoruz...Bitiriyoruz...Bulamayınca, bunalıyor...Yitirince, korkuyoruz...Âciz'iz, böbürlenmelerimize inat...Çaresisiz; çözümlerimize tezat.....
Yüzüm yüzüne, gözüm gözüne değmedi hiç...Ne sözüm söznüne ne de, gönlüm gönlüne yakın geçmedi...Ne seni aradım, ne de beni bulmanıı istemedim hiç...Karşılaşmayı, rastlaşmayı, tesadüfü..
sesinde; cama vuran yağmur damlalarının tınısı var...narin, ürkek ve sabırsız...ürkütmesin yüreğini, gökteki kurşuni bulutlar...her şimşek çakışında havalanıyor, çatıdaki kuşlar...<..
kar gibi beyaz, bulut gibi yumuşak; umut gibi ak pak...bebek gibi küçük ve sevimli... çocuk gibi meraklı ve saf... rüzgarda savrulan yaprağa takılmış gözü... o, yalnız..
HÜZÜN BAKIŞLI, BALIKLAR...KÜÇÜK, BÜYÜK, İRİ, ZAYIF...HEPSİ ÜZGÜN, HEPSİ KAYIP...DENİZ ATLARININ, BOYNU BÜKÜK...KILIÇBALIĞININ, GÖZLERİ KÖRELMİŞ...HÜZÜNLÜ BALIKLAR; DENİZİNİ ..
Evler, evlerimiz...Hep, bizden iz taşır her bir yanında...Rengi ve semti farklı olsada...Rahat ettiğimiz köşelerinde, ağladığımız kuytularında...Neşelendiğimiz dört bir yanında...
Goncaydım, güldüm... Gün geldi savruldum, gün geldi güldüm... Bülbül bana aşık, ben dikenimle sarmaşık... Eller uzanır üzerime, dikenim kanatır teni... Tende can durmaz, dalım..
