önce harfler yürür, tıkır tıkır kardeş kardeş elele tutuşurlar beyninde döner durur kelimeler uğultusu akla düştü mü bir kez, göze girmez beden uykusu tinde başlamıştır bir şiirin..
pencereme konan günü durduran, hain gecenin eli hüznün yaprakları serili dünden bu güne ruh körelir, gün begün geceyle bu günden yarına gece düşecek yine gece ki, karadır kan..
Edebiyat dünyasının çok değerli ismi, yenilerde yitirdiğimiz ve benim de kendisine hayranlığım büyük olan Sennur Sezer'in şiiri ile konuya giriş yapmak istedim. Kadının Akşam Duası ..
inceden inceden ağır ağır ağ örüyor yaşlı örümcek belli ki yolun sonu son istasyon ağ tamamlanınca bitecek o yüzden ağırdan alıyor yolunu ..
kaygan kayalardan kayarken ruhun içinde tarifsiz bir duygu ateşe tav olan demir gibi yüzünde ışıldarken aşk, can yanar beyazı gördüm sanrısında kara çalınır içre kıl ..
hiçbir şey kalmıyor bir öteki günden gün yanığımı gecelerde sarıyorken o da yitiyor ellerimde elde var hep sıfıra sıfır teke tek başa güreşiyorum hayatla hep kılavuzu..
gözümden düştün sen hayat böyle miydin sen eskiden heyhaaat sen büyüktün, çoook büyüktün belki de ben seni gözümde fazla büyüttüm neşeli şarkılarım nerde, neden..
hâlâ bitmeyen bir şeyler var direnen ve hâlâ direnmekteler çocukluğumda yolu kesilen/lerin derine gömdüğü öfke/de gözlerimden çekip çıkaramadağım o kin, o mânâ her tümcede..
/ebrûliydi yaşam belki yaşamadım bütün renklerini kurşundu içinde eriyen zaman sükûnlu gecenin eşiğinde durur şimdi gün bilinmez hangi kavşakta bekler ölüm / kalkansız yüz..
/ paslanmış kulaklar duymadı feryâdını saldılar kalbine acı akçe zehrini yaslandı ecele zamandan önce taktı kanatlarını sırtladı tabutunu / her düş, bin düşüştü satır ..
