- Kategori
- Ekonomi - Finans
Açılım çarşafı ile örtülenler…
1980 açılımı ile çok hızlı bir şekilde açılmaya başladık. Rahmetli annem hayatta olsa kesin, “Fazla açılma zatürre olursun” derdi. Kısa vadeli çözümler günlük başarıları, günlük başarılar sahte cennetleri, sahte cennetlerde bu günkü çok sıkıntılı durumu getirdi. O yıllarda hızlanan borçla yaşama modeli, plansız programsız günü kurtarma modeli sonunda iktisaden bağırsaklarımıza kadar bağlandık. Şimdide şımarık efendilerin bitmeyen isteklerini yerine getirmeye çalışıyoruz.
Genel ekonomik duruma şöyle bir göz atalım.
Tekstil; bizim iyi bildiğimiz bir iş ve ciddi bir ihracat kalemimizdi. Bu gün hala avrupanın ikinci dünyanın dördüncü büyük testil üretim gücüne sahibiz. 2007 den itibaren yaşanmıya başlayan hızlı düşüş pazarlarımızı hızla kaybetmemize sebep oluyor. Çok kalifiye olmayan bir çok vatandaşımız için iş ve aş kapısı olan tekstil bu gün en çok işsiz verdiğimiz kollardan biri olmuştur. Bunun sebebi Türk parasının sunni olarak çok yüksek değerde tutulması ve gerekli teşviğin yapılmamasıdır.
İnşaat; yine özellikle bizim gibi gelişmekte olan ekonomilerin lokomatiflerinden biridir. Çok kalifiye iş gücü de istemediği için çok uzun yıllardır büyük bir kesim için istihdam sahası olmuştur. Günümüzde büyük bir bina stoğu vardır. Bu sektörde de işler durma noktasına gelmiştir. Önümüzdeki aylarda bu sektörde çok daha fazla insanın işini kaybedeceği görülmektedir. Bu hiçbir zaman yeterinden fazla konut oldu anlamına gelmemelidir. Mevcut konutları insanların alacak paraları, taksit yapabilmek için iş güvenceleri yoktur. Kaldı ki bir önceki dönemde satılan konutların büyük bir bölümü icralıktır. Çünkü banka taksidi ile alınan bir çok konut sahipleri işini kaybetmiştir.
Otomatf; Bu sektör genel krizden yeterince etkilenmiş ve küçülmüştür. Ötv, KDV desteği gibi alıcı lehine gibi görünen ama aslında üreticinin zararını azaltmayı hedefleyen tedbirler de işe yaramamış sektör büyük ölçüde küçülmek zorunda kalmıştır.
Tarım; Dünyanın en verimli tarım alanlarına sahip olmamıza rağmen bu gün ithalat yapılmazsa açız. Senede iki mahsul alınabilen ege bölgesi tarlalarının bile çoğu hacizli durumda ise, başkaca bir şey söylemeye sanırım gerek yoktur.
1980den beri yürütülen politikaların bizi getirdiği nokta işte budur. Bu gün tohum ithal edemezsek ne domates ekebiliriz ne de pamuk. Nerede 1980 öncesi tarımda kendini besleyip birde ihracat yapabilen dünyanın sayılı ülkelerinden biri olan Türkiye. Buna birde 400 milyon dolr iç, 270 miyon dolar dış borcu eklersek (bu borçların çok büyük bölümü bu iktidar dönemine ait) bulunduğumuz durum daha net ortaya çıkacaktır.
1980 den beri ekonomiyi IMF ye, iç ve dış siyaseti ABne teslim edip sadece onların ülkemizdeki figüranlığını yapmanın bizi getirdiği nokta işte bu.
Günümüzde dikkat edilirse bir tek bankacılık sektörü karlı. Onunda büyük bölümü dış kaynaklı olduğu için.
Bu dönem içinde özelleştirme adı altında milli kaynaklarımızın çoğu satıldı gitti. Artık kriz dönemlerinde istihdam üretip denge sağlıyamıyoruz. Sıra geldi siyasi ödünlere.
Örnek mi? İşte Kürt açılımı. Artık çok büyük bir bölümün bildiği gibi dışarıda hazırlanıp elimize tutuşturulan planı uygulamaya çalışıyoruz. Bütün bu olumsuzlukların üzerine demokrasi çarşafı örtülmeye çalışılıyor ama olmuyor. Çarşaf küçük. Artık birileri sahte cennetler peşinde koşup yarınımızı daha fazla ipotek etmekten vazgeçmeliler.
Çözüm:
1) Mecut durumumuz, kamufle edilmeden, açık ve dürüstçe, halkın anlayabileceği dille halka anlatılmalıdır.
2) Milli bir hükümet kurularak derhal planlı bir karma ekonomi şekline geçilmelidir.
3) Çiftçimiz, esnafımız, sanayimiz Avrupa ülkelerinin kendi ülkelerinde uyguladıkları biçimde korunmalı ve teşvik edilmelidir.
4) Tohum islah çiftlikleri yeniden kurulup dışa bağımlı olmaktan kurtulunmalıdır.
5) Siyasi rant avcılığından vaz geçilip, vergi gerçek anlamı ile tabana yayılmalı, çok sıkı denetimle herkesin vermesi gereken verginin tahsili sağlanmalıdır.
6) Tasarruf politikaları uygulayarak savurganlığa son verilmelidir. (Bu noktada devlet ve halka büyük özveri düşmektedir. Yani iki senede bir araba değiştirmek yok)
7) Sözün özü ekonomi ve siyasette çağdaş bir istiklal savaşı verilmelidir. Bu yöntemle kısa vadede belki çok sıkıntı çekilir ama yarınlarımız , çocuklarımız kurtulur.
Çarşamba, 26/8/2009
- Toplam blog
- : 1508
- : 1688
- Kayıt tarihi
- : 16.07.08
Yetmişiki yaşında iki çocuk ve iki torun sahibi bir erkeğim.. Lise mezunuyum. Uzun yıllar esnaflı..