- Kategori
- Aşk - Evlilik
Adı aşk olan...

sokak
Adı Aşk olan çıkmaz sokağın ilk sakiniydi yalnızlık. Ardından hüzün eşlik etti yalnızlığa, ardından sonsuzluk. Ve çıkmaz sokak sakinlerini ağırladı sevgiyle. Adı Aşk olan kendisi değildi artık. Hüzün vardı, yalnızlık vardı ve sonsuzluk vardı şimdi sokakta.
Sokak sirkti üzerindeki geçmişi. Ve geleceğe bir daha adım attı. Gelecek de gelecekti işte. Gelmeyenler gibi. Yalnızlık merhaba dedi sokağa. Sokak sessizliğine sonsuzluğu davet etti. Sonsuzluk adımlarını ardı ardına serperek geldi yanına yalnızlığın. Merhaba dedi sonsuzluk ve hüzne kapı araladı usulca. Hüzün kapı aralığına sığamadı ve sokağın her caddesine nakşederek azad edebildi kendisini.
Sokak endişelendi. Aşk nasıl olacak diye. Hüzne boğulan bir yüreğin yalnızlığında sonsuzluğa duyulan umudun adımıydı Aşk. Bu sokağın sakini olabilir miydi? Aşk yoktu daha. Beklenen tek şey kalmıştı o da Aşk. Gelmesi gereken Aşk neredeydi şimdi. Neden gelsindi. Gelmesi gerekiyordu ama. Nedensiz gelmesi gerekiyordu. Her gelişe bir neden aksetmez ki. Aşk yoktu ve gelmesi vardı. Gelmesi ve sokağı tamamlaması. Adı aşk olan çıkmaz sokağın son sakini O olmalıydı. Aşk bekletir mi bekleyeni. Aşk geldi mi? Gelecek mi? Aşk nerede?