- Kategori
- Psikoloji
Ağlamayı özlüyorum
Neredeyim, ne yapıyorum bilmiyorum? İnsan kendinden sıkılır mı? Sıkıldım ben kendimden. Bu dünyada en çok sıkıldığım kendimim belki de.
Yalnızlığı hiç sevmedim, hiç sevmeyeceğim de... Ama ben sevmedikçe o hep benimle. Başımda eksik şirler sadece onlarla konuşuyorum. Sadece o satırlar anlıyor anlatmak istediklerimi, söyleyemediğim sözleri...
Ben artık bitiyorum. Yapayalnız hem de... Nefes almanın bir anlamı kalmaz mı? Kalmamış işte artık! Ve işin en kötüsü ben artık nefes alamıyorum. Ya da gerektiği kadar sadece... Ağlayamıyorum bile. Ağlayamamak o kadar kötü birşeymiş ki bunu ağlayamamayı öğrendiğim zaman anladım.
Ağlamak, bağırmak saatlerce kimsenin olmadığı bir yerde.... Ağlamaktan gözlerim şişene kadar ağlamak istiyorum.. O anda yalnız olmadığımı bilerek ağlamak...
Yalnızlık zaten tek başına olmak değil ki... En kötü yalnızlık bu kadar kalabalığın arasında yalnız olmak... Birgün bunlar geçecek mi yoksa buna mahkum mu yaşayacağım bilmiyorum ve bilmek de istemiyorum. Sadece ve sadece doyasıya, korkmadan ağlamak istiyorum.. Tanrının beni duyabileceği kadar çok ağlamak istiyorum.
Ağlamak Güzeldir
Ağlamak güzeldir
Süzülürken yaşlar gözünden
Sakın utanma
Ağlamak öfke
Delice nefret
Doruklarda aşk
Doyumsuz sevinç
Kahreden keder
Kısaca hayat ve nefesindir
Ve nefesindir
Ağlamak
Şu gelip geçici dünyada
Her şeye rağmen var olmak demek
Ağlamak
Yaşayan binlerce duygu
İnsanca ve coşkulu
Güzel bir şeydir
Ağlamak senin kara dünyada
Hâlâ sevdiğin ve hissettiğin
Tüm güzelliğin ve çirkinliğinle
Var olduğundur var olduğundur
Söz: Sezen Aksu
- Toplam blog
- : 30
- : 1090
- Kayıt tarihi
- : 08.03.07
İstanbul Marmara Üniversitesi'nde sahne sanatları üzerine eğitim alıyorum. Dünyanın en güzel şehrind..