- Kategori
- Deneme
Ağlanan Adamlar Çöplüğü

Ağlanan Adamlar Çöplüğü
Ve yolcu dedi ki;
"Bir kentin kıyısından geçerken ağlanan adamlar çöplüğü gördüm.Ağlanan adamlar çöplüğünde, küçücük, içi boş, buruş buruş olmuş yürekleri ellerinde, ağlanan bir sürü adam vardı.
Yüreklerinin önceden kocaman görünüyor olması, balon gibi sürekli şişiriliyor olmasındanmış hava sözcükleriyle.
"Ben dev gibi yüreği olan bir adamım; kimseye yaranamadım." diye ağlanan bir adamın kafasına, dolu gibi sözcükler yağdı gökyüzünden, kimi harflerin ok gibi kenarları tenine battı.
Bir başkası; " Ben kaderime razı oldum, kendimden vazgeçtim, ben ne yürekli bir adamım" diye sızlanırken; bir sürü yıldız döküldü O'nun da üzerine, keskin kenarları olan.
Hemen hemen hepsi benzer durumdaydı.
Gece ayazı çıkmıştı.Kimisi, bir zamanlar sahip çıkmadığı eski sevgisine sarınarak ısınmaya çalışıyordu ama eski bir file gibi delik deşik olmuş, pek çok yerinden yırtılmış olan o eskimiş sevgi soğuğu durduramıyor ve sarınanları saramıyordu.
Adamlar ağlanıp durdular gece boyunca.Karşılarındaki kaldırıma oturup izledim onları bir süre daha.
"Hey oradaki!" diye bağırdı biri bana."Üşüyoruz burada, sende bizi ısıtacak bir parça da olsa sevgi var mı?"
"Var elbette" dedim, "O kadar çok ki." Heybemden, yüryüzünün sevgisinden bir parça çıkardım.Kalkmaya mecalleri yok gibiydi, kalkıp yanlarına gidip ellerine döktüm biraz.
Yeryüzünün sevgisi, bir karın erimesi gibi avuçlarına değdiği anda eridi, buhar oldu, gecenin ayazına karıştı.
Şaşkınlık ve memnuniyetsizlikle baktılar yüzüme, mırıldanarak söylendiler.
Omuz silktim; "Yeryüzünün sevgisi, yürek taşımayanlarda, kendine acıyanlarda, kendini kandıranlarda hep böyle oluyor, ne kadar versem de eriyip gidiyor ne yazık ki." dedim.
Öfkeyle baktılar bana, hararetle kendilerini savunmaya geçtiler.Bir kaç tanesi ellerine geçirdikleri eski sözcüklerden kalanları, az önce yere düşen kırılmış yıldız parçalarını ve benzeri ne bulurlarsa bana fırlattılar gözleri çakmak çakmak.
Onlar konuştukça gecenin ayazı arttı, onlar konuştukça rüzgar kuvvetini artırdı tozu dumana kattı ağlanan adamlar çöplüğünde; gözlerine anıların tozları battı.
Anladım ki gözlerindeki yaş ağlamaktan değil, tozun yaşartmasıymış sadece." deyip sustu yolcu.
Dinleyenlerden biri; "Sen ne yaptın sonra?" diye sordu yolcuya.
"Onları kendi hallerinde, gözlerindeki yalancı yaşlarla o çöplükte bırakıp, arkamı dönüp yoluma devam ettim gecenin ılık esintisinde." dedi usulca.
https://www.facebook.com/pages/Ixtlan-Yolculu%C4%9Fu/349230845137235?ref=hl