Ağlatanlar utansın

Gözlerinden yaş değil, kırmızı kan akıyor.
Sen, ağlama güzelim, ağlatanlar utansın.
Bu duruma düşüren, vicdansızlar bakıyor.
Sen, ağlama güzelim, ağlatanlar utansın
-
Suçlarmış gibi bakma, utanıyorum inan.
Eriyorum karşında, kızgın kor gibi her an.
Utanan bakışların, balyoz misali vuran
Sen, ağlama güzelim, ağlatanlar utansın.

Onlar, yağlı ekmek yer, sen, çöplerde ararsın.
Bir öğün doymak için, kılı, kırk kez yararsın.
Göbeği kaşıyandan, bir gün, hesap sorarsın.
Sen, ağlama güzelim, ağlatanlar utansın.

Kalacak ev bile yok, her köşe başındasın.
Aç kalmamak adına, hep ekmek peşindesin.
Sanki çocuk değil de, altmış üç yaşındasın.
Sen, ağlama güzelim, ağlatanlar utansın.

Yırtık olan libasla, sanma gülüm çıplaksın.
Omuzundaki şalla, gözümde bir meleksin.
Kocaman yüreğinle, arzulanan dileksin.
Sen, ağlama güzelim, ağlatanlar utansın.

Seni, bu durumlara, getirenler utansın.
O sıcak koltuğunda, oturanlar utansın.
Deveyi hörgücüyle, götürenler utansın.
Sen, ağlama güzelim, ağlatanlar utansın.

Adıyaman-Kerim BAYDAK’ın “Acıyın Bana” adlı şiir kitabından-sayfa:20-2011