Al beni deniz, balık yap

Bir uçak havalandı... İlk tekerlekleri kesildi yerden… Dedim ki baktığım yerden
uçak, beni de al nereye gidersen…

Uçak beni duymadı… Kalbimin isteğiydi uçmak ve konmak bir dağa…

Dağ beni duymadı… Uçmak istedim, ruhumu alıp kafeslerden uzak bir yamaçta saklanmak. Seslendim…

Kalabalıklardaydım… Pislendim. Kalabalıklarda söylenen sözler, yalnızlıklarda yitirilirmiş. Öğrendim…

Öğrendiklerimle gittim sevdiklerime. Yenildim…

Yenilgilerin kahramanıdır elinde ki çarkla bekleyen felek… Yenilgilerden kaçmak istedim...

Uçmak... Kuş olmak ya da kuşun kanadına konmak.

Olmadı…

Denizlere gittim …

Al beni dedim, deniz balık yap… Denizler altında 20 bin fersah yol alayım. Dünyanın şerefine….

Jülide ÖNCEL / 16.09.2007