- Kategori
- Şiir
Aldanmışım

Aldanmışım
Eskişehir ayazını sevmişim İstanbul'da
Eritirim buzlarını sanmışım,
İçim yanarken için için donmuşum,
Ateş iken köz olmuşum.
Küçük bir sandal olmuşum,
Fırtınada sevmişim hırçın denizi,
Dalgadan dalgaya savrulmuşum,
Dalga geçildiğini anlamamışım, safmışım.
Uçmuşum kış gelirken kuzeye,
Kuzeyi ben ısıtır sanmışım,
Kanatlarım donunca anlamışım...
Aldanmışım.
Seher vakti sanıp uyanmışım,
Güneş doğacak diye beklemişim,
Işığımı yitirmişim, kararmışım
Karanlıklara, köşelere atılmışım,
İftar sanmışım ezan sesini,
Bir yudum su içecekmişim
Esselatu hayrun mine nevm demiş hoca,
Bir kez daha susuz kalmışım.
Ben seni rüya sanmışım,
Karanlık, ıssız gecelerde gördüğüm,
Ulaşılamaz, güzel bir rüya...
Ne yazık ki bu kez haklıymışım.
Unutmamışım, kırılsam da
Ayırmışım yerini
Ne sabırlıymışım aslında,
Ne çok sevmişim seni... ve sensizliği.
Dönme artık geri...