- Kategori
- Aile
Anırma Hayvan
http://www.habervitrini.com/haber.asp?id=239806 den alınmıştır.
Yine bilgisayarın başındayım ve yine iş arıyorum.12.000 başvurum olmuş.12.000 in üzeri için uğraşıyorm.Yakında Guinnes'e başvuracağım. iş aramaktan yorulur mu insan ben yorgunum işte.Bir o kadar da sitresli. Apartman inliyor bir çocuğun ağlamakla böğürmek arası çıkardığı seslerden. Kapı komşum bir şeyler söylüyor ama kibarca ve sitemkar söylüyor."Asu Sena sussana kızııımmmm!!!" Asu Sena daha çok bağırarak ağlamaya başlıyor. Dayanamıyorum açıyorum kapıyı "Ne oldu çocuğa?"" diye.Çocuğun ağlamasını duyan düştü filan da bir yeri kırıldı sanır. Komşum el kol ve kaş göz hareketleri ile önemli bir şey olmadığını işaret ediyor. "Yok bir şey.Gir sen içeri Mehmet Furkan'la oyuncak paylaşamadılar sadece." kız ağlaya ağlaya merdivenleri iniyor. Komşum "Asu Sena sussana kızııımm.Cadı seni.Bak apartmandakiler bir şey oldu sanıyor." Asu Sena'nın ağlamasını duyan annesi karşı apartmandan bir telşa koşuyor. "Kızım ne oldu?" kadının aklı çıkmış belli. Komşum O'na durumu anlatıyor. Mehmet Furkan'ın Işıklı kılıcını istedi kızın, O'da vermedi." bu kadar mı diyor Asu Sena'nın annnesi. Okkalı bir tokadı nakşediyor Asu Sena'nın suratına.
Ben evimdeyim.Bodrum kat. Sağolsun sokakta olan biten her şeyden haberdarım bu sayede. Olay tamamiyle camımın önünde geçiyor.Konuşulan her şeye tanık oluyorum.Zaten alçak volümde geçmediği için olan biten mahalledeki çoğu insan da tanık.
Asu Sena tokadın acısı ile daha da ağlamaya başlıyor.
- Sus hayvan! diyor anne.
- Anırma hayvan sus!!! Sus diyorum sana!! Terbiyesiz seniiii. Bir de kız çocuğu olacaksın!!! Rezil seniii!!!
Bir taraftan da çocuğu kolundan tutmuş sarsıp duruyor kadın.
- Ne arsız ne rezil bir hayvan oldun sen. Anlamayacakmısın "Hayır" dan, "Sus" tan. Son zamanlarda öküz oldun sen. Seni gebertmek lazım aslında. Canına okurum sus!!! Yahu çıldırtacakmısın beni sus diyorum sana. Vallahi gebertirim seni sus!! Etlerini koparırım sus. Bir çimdik daha.
Anne sokakta gördüğümüzde modern diyebileceğimiz bir kadın, anne konuştuğunuzda aydın olduğunu düşünebileceğiniz bir kadın, anne bakımlı bir kadın, annenin evi bakımlı bir ev, hani süt döksen yalarsın diyeceğin tiplerden.İki kzı var annenin. Ahu 7 - 8 yaşlarında. Asu Sena 5 yaşında. Çocuklar hep bakımlı,tertemiz,apak ve hep güzeller.
Asu Sena sıkışmış benim camın demirleri ile annesinin arasına avaz avaz ağlıyor, Anne zebellah gibi dikilmiş Asu Sena'nın tepesine sıkıştırarak, çimdikleyerek, tokatlayarak hakaret ederek kızını susturmaya çalışıyor. Çocuk artık oyuncak için ağlamayı çoktaaann bırakmış. Çocuk artık can korkusundan ağlıyor. Resmen azap çekiyor. Ben içeride sinir krizleri geçiyorum.
- Anırmaaa!!!! Anırma diyorum sana!!!!! Sus yapıştaracağım tokadı ağzına. derken tokat ağza yapışıyor.
Çocuk eziyet çekiyor, anne işkence yapıyor ben tahammül sınırlarımı kontrol etmeye çalışıyorum.
Bu çocuk yetişecek. Toplumun bir bireyi olacak. Belki bir anne olacak. Belki bir iş kadını. Belki de.......
Allah'ım diye geçiriyorum içimden.Evet çocuğun paylaşılamayan bir oyuncak için bu kadar ortalığı çınlatması normal bir davranış değil. Çocuk yetiştirmek zor zanaat. Hem de dünyanın en zor sanatı. Allah'ım diyorum içimden eğer ki bir çocuğum olsaydı bu kadar tahammülsüz bir anne mi olurdum? Normalde tahammülsüz bir insanım çünkü. Çocuğuma böyle mi davranırdım? Sokak ortasında, oyun arkadaşlarının arasında kızımı köşeye sıkıştırıp "Anırma Hayvan!!!!" diye eziyet edip, rencide edip dururmuydum çocuğuma?
Müdahale etsem olay daha da büyüyecek belli. Etmesem bana baygınlıklar geliyor. Ben bu kadar irite olduysam kadının davranışlarından, o çocuk orada neler çekiyor? Çocuk bu ya. Sübyan. İşte o en saf , en katıksız hamurlar nasıl canavara, egoist acımasız bireylere dönüşüyor en güzel örneğini canlı canlı yaşıyorum. kadın hayatın bütün kinini, bütün öfkesini bir lokmacık çocuğundan çıkarıyor o an. O çocuğa ne yaptığını, ne yaşattığını bir an olsun düşünmeen. "Böyle bir anne olacaktıysam, iyi ki anne olmamışım!" diye düşünüyorum.Bir iki kere penere ile oda arasında mekik dokuyup sabır çekerken , kolundan sürükleye sürükleye alıp kendi apartmanına sokuyor kadın çocuğu.
Bütün konsantrasyonum gitti. Yaptığım şeye odaklanamıyorum. Üstelik benim çok çok dışıma yaşanması gereken olaylar ama nerdeyse evimin içinde yaşanıyor. Aldırmamalımıyım.Bencil olup benim için hayati önemtaşıyan şeye mi odaklanmalıyım. Oturuyorum tekrar bilgisayarın başına. Olmuuuyoorrrrr!!!! Çok üzülüyorum. O kadar üzülüyorum ki, bütün günüm ters ve agresif geçiyor. Çocuğun sesi, kendi etinden kendi kanından olan annenin sarf ettiği o çirkin sözler bir türlü çıkmıyor aklımdan. Ve konuşamadığım, müdahale edemediğim için kendimi de suçluyorum bir taraftan. Konuşmamın müdahale etmemin hiç bir faydası olmayacağını, annenin çocuğa olan öfkesini daha da arttıracağını, "Elalemi başıma sarıyorsun!" diye çocuğun daha da üzerine gideceğini bildiğim için müdahale edemiyorum. Çünkü eminin O anne çocuğundan daha az gelişmiş bir beyin ve çocuğundan daha az gelişmiş bir kişiliğe sahip.İş makyaj yapıp süslenmeye gelince, makyajını yapmaya, evini süt dök yala hale getirmeye, çeşit, çeşit birbirinden güzel ve havalı giyinerek , çocuklarını da birbirinden ve güzel ve havalı giydirerek, çocuklarına kimsede olmayan oyuncakları alarak, üstelik bunları yaparken kredi kartlarına da dağlar gibi borç yaparak mükemmel anne olduğunu sanan, bütün bu havayı da sadece etraf için atan, kişsel eğitimi, toplumsal yaşamın gerekliliklerini bir nebze olsun haberdar olmayan bir kadın olmadığım için bir kez daha Allah'a şükrettim.
Çocuğu olmayan biri olaraka,olayın farklı bir boyutunu bir kez daha fark etmeye başladım, çocuk için en iyisi ne? En güzel oyuncaklar mı?En güzel giyisiler mi?En iyi okullar mı?Bütün bunları çocuk için mi yapıyoruz?Kendimiz için mi?Moda olduğu için mi?
- Toplam blog
- : 167
- : 1867
- Kayıt tarihi
- : 20.04.07
01/06/1967 Rize/fındıklı doğumlu olmama rağmen doğum yerimi hiç görmedim. Türkiye'nin hemen her ilin..