- Kategori
- Şiir
Anlarsın

ANLARSIN...
Hayat çıkmazlardayken
Sen çıkmazların içinde bir yol ararsın
Hani her şey tam bitti
Dediğin noktada tekrar başlarsın
Ümitlerinle
Yeşermeye başlarsın
Tam ucundayım hayatın derken
İşte o zaman hayatla inatlaşırsın…
Ve bir gün gelir
O ümit ettiklerin yeşermiş bir sarmaşık olur
Ve artık o ümitlere sarılarak
Ayrılmaz bir parçası halinde yaşarsın
Yapacak o kadar çok şeyin olur ki
Hayatında
Yaşam ve hayat sana çok kısa gelir
Meyvesini alırsın sabrının
Artık onları yeme zamanı gelir
Ama sen emek dir der
Yine yiyemezsin senden sonra ki nesillere
Bırakırsın okunsun, faydalansın diye
Sonra öğrenmeye başlarsın yaşamak güzel
Ve yapacakların ne kadar fazlaysabu hayatta
Yaşam da o kadar kısa gelir sana
Sen ölsen de halen yapacakların kalır bu dünya da
Senin yarım bıraktığın yerdebaşka ümitler başlar başkalarının hayatında
Sen sadece bir parçası olursun bu eserin(hayattın)
Eser halen devam eder başkaların elinde
Ve tekrar birilerinin ümidi olur
Yani hayat böyle devam eder sen olmasan da…..
Yaşamla mücadele ettiğini sonra anlarsın
Bir şeylerin kazanmanınmücadelesi olur hayat
Sevginin, sevdiğinin, dostunun, ailenin, çocuğunun
Hepsi olur bu hayatta yada onlarsızyaşarsın hayatı
Nerdeyim, neyim diye düşünürken belki istediğin yerde
Belki istemediğin yere sürüklerseni bu hayat
Ve anlarsın ki hayat bir nehir
Sen ise o nehirde küçük birsandal sürüklenmek istediğin yere
Hep kürek çekersin ve bazenyorulursun
Bıraktığın an yeşermiş, sarmaşıklaştırdığın ümitlerin sana yardım eder
Ve tekrar hayatla inatlaşman başlar….
Ve sen hayattı o kadar çokseversin ki
O da sana güzelliklerini sergiler
Hep öyle di zaten ama sen sonra anlarsın
Ay’ı ile güneşi ile deniz ile
Yağmuruyla karıyla seversin, acısıyla, tatlısıyla,
Göz yaşların da aksa sen ogözyaşlarını da seversin
Kızmazsın hayatta
Artık sen hayattı hayatta seni sevmiştir
Hayattın sende anlam kazanmaya başladığında
Yaşadıklarının hayatın değilsenin elinde olduğunu anlarsın
Kaybettiklerinin büyük bir kazanç olduğunu anlarsın
Zamanında senin tek dostun olduğunu anlarsın
Ne kadar kızmış olsan da hayat seni onu bir gün anlayacağını
Bilir ve sana gülümser….
Sevmenin ne kadar güzel olduğunu
Öğrenirsin
Ve aslında içindeki o çocuğu bulursun
Sonra anlarsın ki herkes senin sevgini hak etmez
Ama sen yine seversin
Tanımadığın, yüzünü ilk kez gördüğünnsanların senin gülüşüne hak ettiklerini öğrenirsin
Ve hayatta gülümsersin …….
Hayattın senin masalın olduğunu anlar
Anılarla tekrar okursun, anlatırsın
Hani o eski maziler gözünde bir film şeridi gibi gelip geçer
Çiçekleri, güneşi, ayı, yağmuru, karı, mevsimleri anımsarsın
Ve masal mış dersin
Gelip geçti der artık ölümü beklersin.
Ama sen bir zamanlar istemediğin yarını da görmek
Tekrar güneşin doğuşunu görseydim dersin...
Önceden bırakmak istediğin hayattı
Sımsıkı tutsan da artık zamanı gelmiştir
Her şey için teşekkür edip
Hayatta gözlerini kaparsın…
İşte belki hayat bu belki kelimelere sığmayacak kadar sonsuz… (ki öyle)