- Kategori
- Anneler Günü
Anneler ve günler...
Ne zaman başladı bu “Gün” fasılları pek hatırlamıyorum.
Bizim çocukluğumuzda da günler vardı. Ama bu günün kutlanan “Gün”leri ile bizim çocukluğumuzun “Kutlanan” günlerini karşılaştırdığımda bir şaşkınlıktır beni alıp götürüyor…
O günün kutlanan “Gün”lerinde bir sosyal “İçerik” vardı.
Bu günün “Kutlanan” günlerinde ise “İçerik”ten çok daha başka bir şeyler var…
Televizyonlardaki “Anneler Günü” reklâmlarını izlediğinizde bunun ne kadar doğru olduğunu göreceksiniz.
Benim annem, güzel annem, yılın her gününde “Annem” olma özelliğini sürdüren bir Anne de, şimdi ben bu anneler gününde ona daha fazla ne yapabilirim mesela…
Eğer aklınıza bir şey gelmiyorsa, televizyondaki reklâmları izlemenizi öneririm. O reklâmlarda annenizi mutlu(!) edebilmek için ne yapmanız gerektiği sizlere “Seçenekler” olarak sunulmaktadır.
Hatta bu işe “Çocuk”ların da nasıl “Duhul” olabilecekleri öğretilmektedir.
Annelerini mutlu(!) etmek için izleyecekleri yollar, taktikler öğretilmektedir.
Ve işin en üzüldüğüm tarafı, annelerini yılda bir kez “Küçücük” bir şey ile mutlu edebilecekleri öğretilen çocukların (Nesillerin) yetiştirilmesidir.
Yazık…
Yazık ki, alabildiğince yazık ve biz insanlar böylesine önemli konularda bilinçsiz bir toplum yetiştirmeye devam ediyoruz.
Oysa analar, babalar ve “İnsan”lar, yaşadığımız her gün, değerlendirilmesi, saygı ve sevgi duyulması gerekenlerdir.
Bunu ne zaman hatırlayacağız acaba?
Acaba bir gün hiçbir amacı olmayan ve insanları “Maddeci” yapan uygulamaların karşısına çıkabilecek miyiz, merak ediyorum…
Ve…
Anacığıma her gün ki gibi saygılarımı, sevgilerimi ve öpücüklerimi gönderiyorum…
12 MAYIS 2007
- Toplam blog
- : 1104
- : 918
- Kayıt tarihi
- : 28.01.07
Emekliyim ama “Tekaüt” değilim. 1961 yılından beri değişik “Anadolu” gazetelerinde yazdım. 1984-8..